پیش صبا نثار کنم جان شکوفه‌وار
کو عقد عنبرین که شکوفه کند نثار
ای مرد با شکوفه چه سازم طریق انس
این بس مرا که دیدهٔ من شد شکوفه‌بار
جانم شکوفه‌وار شکافان شد از هوس
چون حجلهٔ شکوفه برانداخت نوبهار
هر شب که پر شکوفه شود روی آسمان
در چشم من شکوفه‌وش آید خیال یار
شاخ شکوفه‌دار امیدم شکسته شد
چون از شکوفه قبهٔ نو بست شاخسار
کو آن شکوفهٔ طرب و میوهٔ دلم
اکنون که پر طلسم شکوفه است میوه‌دار
چون زان شکوفه عارض امید به نبود
امید من بمرد به طفلی شکوفه‌وار
هست از شکوفه نغزتر و شوخ دیده‌تر
خاقانی از شکوفه امید بهی مدار
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل با استفاده از تمثیل شکوفه، احساسات عاشقانه و آرزوهای خود را ابراز می‌کند. او به زیبایی‌های فصل بهار و ارتباط آن با عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که روح او مانند شکوفه‌ای در حال شکفتن است. با وجود آرزوهایش، حس ناامیدی هم وجود دارد، زیرا امید به عشقش کاهش یافته و گویی شاخسار زندگی‌اش شکسته شده است. در نهایت، شاعر از شنیدن نام محبوب خود به عنوان شکوفه‌ای نغز و شوخ یاد می‌کند و از آنچه به او امید می‌بخشد، نمی‌خواهد دست بکشد.
هوش مصنوعی: می‌خواهم جانم را که به شکوفه‌ای شبیه است، در برابر نسیم تقدیم کنم، زیرا که این جانم برایی از زیبایی و مراسم خوشبوی عنبر دارد که بوی آن می‌تواند دل‌ها را شگفت‌انگیز کند.
هوش مصنوعی: ای مرد، من با عشق و محبت مانند شکوفه چگونه رفتار کنم؟ همین برای من کافی است که چشمانم پر از عشق و زیبایی همچون شکوفه‌ها شده است.
هوش مصنوعی: جانم به سبب آرزوها و عشق، مانند شکوفه‌ای که در بهار شکفته می‌شود، گشوده و شکفته شده است، مانند حجله (اتاق عروسی) که در بهار برپا می‌شود.
هوش مصنوعی: هر شبی که آسمان با ستاره‌ها پرنور و شگفت‌انگیز می‌شود، در چشم من یاد و تصویر محبوبم جلوه‌گر می‌شود و مانند شکوفه‌ها زیبا است.
هوش مصنوعی: شاخ امید من که پر از شکوفه بود، شکسته شد؛ زیرا که قبهٔ نو، یعنی آسمان تازه و جدید، از شکوفه پر شده است و شاخسار، یعنی درخت، دیگر میوه‌ای نخواهد داشت.
هوش مصنوعی: شکوفه‌ای که باعث شادی و سرور من و میوهٔ دل من بوده کجاست؟ اکنون که درخت رویای من پر از طلسم و تمنای شکوفه است و میوه‌ای ندارد.
هوش مصنوعی: چون آن شکوفهٔ زیبا که نماد امید است دیگر وجود ندارد، امید من نیز از بین رفته و همانند یک کودک بی‌خبر از دنیای بزرگ‌تر، به حالت ناامیدی رسیده‌ام.
هوش مصنوعی: خاقانی می‌گوید که چیزی به زیبایی و شگفتی شکوفه وجود ندارد. او از معشوق خود می‌خواهد که امید را از او نگیرد، زیرا او مانند شکوفه‌ای شاداب و زنده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای خواجه، این همه که تو بر می‌دهی شمار
بادام تر و سه‌یکی و بهمان و باستار
مار است این جهان و جهانجوی مارگیر
از مارگیر مار برآرد همی دمار
نیلوفر کبود نگه کن میان آب
چون تیغ آب‌داده و یاقوت آبدار
همرنگ آسمان و به کردار آسمان
زردیش بر میانه چو ماه ده و چار
چون راهبی که دو رخ او سال و ماه زرد
[...]
از دیدن و بسودن رخسار و زلف یار
در دست مشک دارم و در دیده لاله زار
بامشک رنگ دارم از آن زلف مشکرنگ
با لاله کار دارم از آن روی لاله کار
ماندست چون دل من در زلف او اسیر
[...]
یکروز مانده باز زماه بزرگوار
آیین مهر گان نتوان کرد خواستار
آواز چنگ وبربط و بوی شراب خوش
با ماه روزه کی بود این هر دو سازگار
ورزانکه یاد از و نکنی تنگدل شود
[...]
باران قطره قطره همی بارم ابروار
هر روز خیره خیره ازین چشم سیل بار
ز آن قطره قطره، قطره باران شده خجل
ز آن خیره خیره، خیره دل من ز هجر یار
یاری که ذره ذره نماید همی نظر
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.