|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ازین ده‌رنگ‌تر یاری نپندارم که دارد کس
وزین بی‌نورتر کاری نپندارم که دارد کس
نماند از رشتهٔ جانم بجز یک تار خون‌آلود
ازین باریک‌تر تاری نپندارم که دارد کس
مرا زلف گره‌گیرش گره بر دل زند عمدا
ازین بدتر گره‌کاری نپندارم که دارد کس
دهم در من‌یزید دل دو گیتی را به یک مویش
ازینسان روز بازاری نپندارم که دارد کس
نسیم صبح جانم را ودیعت آورد بویش
ازین بِه تحفه در باری نپندارم که دارد کس
اگر در زیر هر سنگی چو خاقانی سری بینی
ازین برتر سخن باری نپندارم که دارد کس
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به شدت وابستگی و عشق خود به محبوب را بیان می‌کند. او احساس می‌کند که هیچ چیزی به اندازه‌ی عشق و زیبایی یار نمی‌تواند ارزشمند باشد و از وضعیت دشوار خود شکایت می‌کند. در اشاره به زلف و گره‌هایی که از دلش برمی‌خیزد، می‌گوید که این گره‌ها برای او بزرگ‌ترین دردها هستند. همچنین، شاعر تأکید می‌کند که اگر کسی در زیر هر سنگی شیفتگی مثل او را ببیند، این عشق را فراتر از هر چیزی می‌داند و هیچ گریزی از آن وجود ندارد. در نهایت، او به بوی نسیم صبح و تاثیر آن بر جانش اشاره می‌کند و از نعمت‌های عشق خود سخن می‌گوید.
هوش مصنوعی: هیچ دوست یا یاری را که به اندازهٔ این ده رنگ در زندگی‌ام تنوع داشته باشد نمی‌شناسم و کاری که از این بی‌نورتر باشد، نمی‌توانم تصور کنم.
هوش مصنوعی: از زخم‌ها و دردهایی که بر دل دارم، جز یک تار خون‌آلود چیزی باقی نمانده است و حتی بندنیز باریک‌تر از این وجود ندارد که کسی تجربه کرده باشد.
هوش مصنوعی: زلف‌های او که به هم گره خورده است، عمداً بر دل من گره می‌زند و من نمی‌توانم فکر کنم که کسی بتواند از این پیچیدگی و سردرگمی بیشتر ایجاد کند.
هوش مصنوعی: با یک موی معشوق، دلم را که نماد عشق و دو جهان است به او تقدیم می‌کنم، چرا که اینگونه بازاری از دیگران را به خاطر نمی‌آورم و گمان نمی‌کنم که کسی به این معنا پرداخته باشد.
هوش مصنوعی: نسیم صبح بویی را به جانم منتقل کرد که به اندازهٔ یک هدیه باارزش است و نمی‌توانم تصور کنم که کسی دیگر بتواند چنین چیزی هدیه دهد.
هوش مصنوعی: اگر در زیر هر سنگی، به مانند خاقانی (شاعر) شخصیتی را ببینی، به این معناست که سخن گفتن او برتر از هر چیزی است و من فکر نمی‌کنم که کسی باز هم بهتر از او وجود داشته باشد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.