می و مشک است که با صبح برآمیخته‌اند
یا بهم زلف و لب یار درآمیخته‌اند
صبح چون خنده گه دوست شده است آتش سرد
آتش سرد به عنبر مگر آمیخته‌اند
یا نه بی‌سنگ و صدف غالیه سایان فلک
صبح را غالیهٔ تازه‌تر آمیخته‌اند
دوش خوش ساخت فلک غالیه دان از مه نو
بهر آن غالیه کاندر سحر آمیخته‌اند
می عیدی نگر و جام صبوحی که مگر
شفق آورده و با صبح بر آمیخته‌اند
ساقیان ترک فنک عارض و قندُز مژگان
کز رخ و زلف حبش با خزر آمیخته‌اند
خال رخسار زره کرده و خط ماه سپر
زلف و رخسار زره با سپر آمیخته‌اند
پس یک ماه کلوخ اندازان سنگ دلان
در بلورین قدحی لعل تر آمیخته‌اند
شاهدان از پی نقل دل و جان از خط و لب
بس گوارش که ز عود و شکر آمیخته‌اند
عاشقان از زر رخساره و یاقوت سرشک
بس مفرح که ز یاقوت و زر آمیخته‌اند
ماه نو دیدی و در روی مه نو شب عید
لعل می با قدح سیم بر آمیخته‌اند
از دم روزه دهن شسته به هفت آب و ز می
هفت تسکین دل غصه خور آمیخته‌اند
ماه نو در شفق و شفقشان می و جام
با دو ماه و دو شفق یک نظر آمیخته‌اند
طاس سیمابی مه تافته از پرچم شب
طاس زر با می آتش گهر آمیخته‌اند
کرده می راوق از اول شب و بازش به صبوح
با گلاب طبری از طبر آمیخته‌اند
راوُق جام فرو ریخته از سوخته بید
آب گل گویی با مُعْصَفَر آمیخته‌اند
همه با دردسر از بوی خمار شب عید
به صبح از نو رنگی دگر آمیخته‌اند
ژاله و صبح بهم یافته کافور و گلاب
زاین و آن داروی هر درد سر آمیخته‌اند
همه سنگ افشان در آب‌خور عالم خاک
و آگه از زهر که در آب‌خور آمیخته‌اند
از سر بی‌خبری داده ز عشرت خبری
تن و جان را که بهم بی‌خبر آمیخته‌اند
همه دریاکش و چون دریا سرمست همه
طبع با می چو صدف با گهر آمیخته‌اند
خطری کرده و در گنج طرب نقب زده
نقب کران همه ره با خطر آمیخته‌اند
زهره بر چیده چو خورشید نم هر جرعه
که در آن خاک چنان بی‌خطر آمیخته‌اند
خیک ماند به زن زنگی شش‌پستان لیک
شیر پستانش به خون جگر آمیخته‌اند
جرعه‌ای کان به زمین داده زکات سر جام
زو حنوط ز می پی سپر آمیخته‌اند
مجمر عیدی و آن عود و شکر هست بهم
زحل و زهره که با قرص خور آمیخته‌اند
نکهت کام صراحی چو دم مجمر عید
زو بخور فلک جان شکر آمیخته‌اند
رود سازان همه در کاسهٔ سرها به سماع
شربت جان ز ره کاسه‌گر آمیخته‌اند
پرده در پرده و آهنگ در آهنگ چو مرغ
دم به‌دم ساخته و دربه در آمیخته‌اند
بربط از هشت زبان گوید و خود ناشنواست
زیبقش گویی با گوش کر آمیخته‌اند
نای افعی تن و بس بر دهنش بوسه زدند
با تن افعی جان بشر آمیخته‌اند
چنگ زاهد سر و دامانش پلاسین لیکن
با پلاسش رگ و پی سر به سر آمیخته‌اند
محبس دست رباب است شعیف ار چه قوی است
چار طبعش که به انصاف در آمیخته‌اند
خم دف حلقه‌به‌گوشی شده چون کاسهٔ یوز
کهو و گورش با شیر نر آمیخته‌اند
صوت مرغان بدرد چرخ مگر با دم خویش
بانگ کوس ملک تاجور آمیخته‌اند
راویانند گهر پاش مگر با لب خویش
کف شاهنشه خورشیدفر آمیخته‌اند
خاصگان گوهر بحر دل خاقانی را
با کلاه ملک بحر و بر آمیخته‌اند
چاشنی گیران از چشمهٔ حیوان گویی
شربت شاه سکندر سیَر آمیخته‌اند
مالک ملک جلال الدین کاندر تیغش
آتش و آب بهم بی‌ضرر آمیخته‌اند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر در ستایش منوچهر بن فریدون، شروان شاه، با مضامین غنایی و تمجید از زیبایی‌ها و تجملات زندگی می‌گذرد. شاعر به توصیف احساسات و تصاویر دل‌انگیز می‌پردازد، از آمیختن می و مشک با صبح گرفته تا زلف و لب معشوق. در این محور، جلوه‌های طبیعی مانند صبح و شب، نور و رنگ، و عناصر فرح‌بخش دیگری همچون گل و عود در کنار هم قرار می‌گیرند. شاعر لحظات شاد و خوشی را که با زیبایی‌ها و عشق می‌آمیزند، به تصویر می‌کشد و با استفاده از تشبیهات و تمثیلات عمیق، به عمق لذتی که در این زیبایی‌ها نهفته است، اشاره می‌کند. پایان شعر یادآور اتحاد و آمیختگی همه این عناصر به منظور ایجاد یک تصویر بزرگ و زیباست.
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که یا شراب و مشک با صبح در هم آمیخته‌اند، یا زلف و لب یار به هم پیوند خورده‌اند. به عبارت دیگر، شاعر می‌گوید که زیبایی‌های صبحگاه به اندازه‌ای جذاب و دل‌انگیز است که به این دو چیز مشابهت یافته است.
هوش مصنوعی: صبح مانند خنده‌ی محبوب شده است و این آتش سرد، به وسیله‌ی عنبر (ماده‌ی خوشبو) گرما و حرارت پیدا کرده است.
هوش مصنوعی: شاید صبح را بی‌سنگ و صدف گنجینه و زینت‌سازان آسمان، با غالیه‌ای تازه‌تر آراسته‌اند.
هوش مصنوعی: در شب گذشته، آسمان با زیبایی و مهارت، جهانی تازه از ماه نو درست کرده است تا آن غالیه (پارچهٔ زینتی) که در سحر به رنگ تازه درآمده را بیافریند.
هوش مصنوعی: به می‌نگر و به جام صبحگاهی، زیرا شاید خالی از رنگ شفق نیست و با صبح در هم آمیخته شده است.
هوش مصنوعی: ساقی‌ها با زیبایی و جذابیت چهره و مژگان خود، به‌گونه‌ای نرم و ظریف جلوه‌گری می‌کنند که گویی رنگ رخسار و موهای افریقایی‌شان با رنگ آبی رودخانهٔ خزر ترکیب شده است.
هوش مصنوعی: خال روی او مانند زره‌ای زیبا است و خطی که بر روی ماه قرار دارد، زلف و روی او را مانند سپر پوشش داده که به همدیگر پیوند خورده‌اند.
هوش مصنوعی: پس یکماه، افرادی که دل‌های سنگ‌دل دارند، در جامی بلورین که از لعل (سنگ قیمتی) ساخته شده است، کلوخ (گِل) پرتاب می‌کنند.
هوش مصنوعی: مردم شمع‌وار در پی بیان احساسات و عشق خود هستند و این محبت را از طریق لب و خط (نوشتار) ابراز می‌کنند، مانند عطر خوشی که از عود و شکر ناشی می‌شود.
هوش مصنوعی: عاشقان از زیبایی چهره و اشک الماس مانند خوشحالند، چرا که زیبایی آنها به طلا و یاقوت تشبیه شده است.
هوش مصنوعی: در شب عید، وقتی ماه نو را دیدی، در چهرهٔ زیبا و تازه‌اش مشهود است که رنگ لعل (جواهر قرمز) با نوشیدنی در جام نقره آمیخته شده است.
هوش مصنوعی: این بیت به وضوح به دنیای می و شراب اشاره دارد، به طوری که می‌گوید در یک روز عید که روزه گرفته‌اند، دهن خود را با هفت آب شسته‌اند و در کنار آن، می‌را با هفت تسکینِ دل از غم و اندوه ترکیب کرده‌اند. این ترکیب نشان‌دهندهٔ سرخوشی و شادابی در عید است.
هوش مصنوعی: ماه نو در حال غروب است و در این غروب، رنگ‌های قرمز و جام می (شراب) با دو ماه و دو غروب دیگر ترکیب شده‌اند.
هوش مصنوعی: یک کاسه از نقره که مانند ماه می‌درخشد، در زیر پرچم شب قرار دارد و این کاسه را با می گلابی که زینت‌دهنده‌اش آتش رنگ و گوهر است، آمیخته‌اند.
هوش مصنوعی: از ابتدای شب شراب را با عطر گلاب طبرستان ترکیب کرده‌اند و حالا در سپیده‌دم آن را آماده کرده‌اند.
هوش مصنوعی: می‌گوید که جامی که می‌خوردند، پر شده از آب گلی که با عطر خوش مُعصفر (زعفران) ترکیب شده و به طور شگفت‌انگیزی در هم ریخته است.
هوش مصنوعی: همه در شب عید با بوی مستی و غم و درد زیسته‌اند و وقتی صبح می‌شود، رنگ و حالشان تغییر کرده و به چیز دیگری آمیخته شده است.
هوش مصنوعی: باران (ژاله) و صبح به هم رسیده‌اند و کافور و گلاب، که هر دو برای تسکین دردها استفاده می‌شوند، از این دو عنصر به هم پیوسته به‌وجود آمده‌اند.
هوش مصنوعی: همه جا سنگ و پرتاب‌های سنگین در آب و آلودگی‌های دنیا وجود دارد و موجودات از زهر و بدی‌هایی که در این آلودگی‌ها آمیخته شده، باخبر هستند.
هوش مصنوعی: از روی نادانی خبر خوشی از خوشی‌ها به تن و جان داده‌اند، در حالی که هر دو را بدون آگاهی به هم آمیخته‌اند.
هوش مصنوعی: همه به شوق و خوشحالی مانند دریا سرمست هستند و همچون صدف که مروارید را در خود دارد، تمامی دل‌ها با لذت و شادی در آمیخته‌اند.
هوش مصنوعی: خطر کرده و در گنج شادی نفوذ کرده‌اند و این خطر تمام مسیرها را با خطر مواجه کرده است.
هوش مصنوعی: زهره (نرگس) به مانند خورشید نورانی شده و جرعه‌ای که در آن خاک (زمین) وجود دارد، به گونه‌ای با خیال راحت و بدون خطر مخلوط شده است.
هوش مصنوعی: چنان‌که خیک (کیسه) به زنی سیاه‌پوست که شش پستان دارد شباهت دارد، اما شیر پستان او با خون جگر خود آمیخته شده است. این تشبیه نشان می‌دهد که زیبایی و ظاهر چیزی است که با رنج و درد همراه است.
هوش مصنوعی: جرعه‌ای که از آن به زمین زکات (صدقه) داده‌اند، نشان از این دارد که از جام (شراب) آن، حنوط (عطری) از می (شراب) به عنوان سپر و محافظت در برابر بدی‌ها آمیخته شده است.
هوش مصنوعی: عید، شعلۀ خوش عودی و بوی شکر است که از ترکیب سیاره‌های زحل و زهره به همراه نور خورشید به وجود آمده‌اند.
هوش مصنوعی: نوشیدنی‌ای که از صراحی بیرون می‌آید، بوی خوشی مانند دم عود در روز عید دارد و از آن خوشبوتر است، زیرا آسمان جان را با شکر ترکیب کرده است.
هوش مصنوعی: همهٔ سازنده‌ها و موسیقیدان‌ها در کاسه سر انسان‌ها برای لذت و شادمانی، نوشیدنی روح‌افزایی را از مسیر کاسه‌گری (موسیقی‌دان) با هم مخلوط کرده‌اند.
هوش مصنوعی: در این بیت، به تضاد و تنوع اصوات و نغمه‌ها اشاره شده است. هر نغمه و صدا به گونه‌ای با دیگری ترکیب شده و به صورت پیوسته و جالبی به گوش می‌رسد، مانند پرنده‌ای که هر لحظه نوایی جداگانه می‌خواند و به هر جا می‌رود.
هوش مصنوعی: بربط (یک نوع ساز) از هشت زبان مختلف و آهنگ‌های متنوع می‌نوازد، در حالی که خود ناشنوا و بی‌خبر است. انگار زیبایی صدای او با کسی که کر است، در هم آمیخته شده است.
هوش مصنوعی: آدم‌ها به آن افعی بوسه می‌زنند، حال‌آنکه جان انسان با جسم این افعی درهم آمیخته شده است.
هوش مصنوعی: زاهد که دستش چنگ است و لباسش پلاسین (نوعی پارچه نازک و معمولی)، اما در واقع با وجود لباس ساده‌اش، درونی با رگ و پی (خون و روح) عمیق و واقعی دارد که به هم آمیخته‌اند.
هوش مصنوعی: نوازنده‌ای در زندانی از دست رباب (ساز) قرار دارد، هرچند بسیار قوی است، اما چهار طبع (افکار و خلقیات) او به طور عادلانه با هم ترکیب شده‌اند.
هوش مصنوعی: صدای دف (آلت موسیقی) حالتی حلقه‌به‌گوش یافته که مانند کاسهٔ یوز (نوعی گودال یا کاسه) شده است، چرا که در این فضا، گور و زیستگاهش با شیر نر درهم آمیخته و ترکیب شده‌اند.
هوش مصنوعی: آوای پرندگان مگر با دم خود صدای طبل پادشاه تاجدار را ترکیب کرده‌اند.
هوش مصنوعی: راویان داستان‌ها و حکایت‌ها، آیا گوهر سخنان را تنها با لب‌های خود و با زبان خویش از شما به گوش می‌رسانند یا اینکه آنها این سخن‌ها را به مانند درخشندگی خورشید، که نماد شاهان است، آمیخته‌اند؟
هوش مصنوعی: خاصگان (معنی خاص و ارزشمند) دل خاقانی را با کلاه (نشانهٔ شاهی) و دریا (یعنی مقام و مقام‌داری) آمیخته‌اند، به طوری که مانند دریا فروغ و ارزش دارد.
هوش مصنوعی: چاشنی‌گیران، گویا از چشمهٔ حیات‌بخش و جاودانه، شربتی را آماده کرده‌اند که شبیه به شربت سکندر است و با طعم و بوی خوشی ترکیب شده است.
هوش مصنوعی: جلال‌الدین، که مالک و فرمانروای سرزمین است، به گونه‌ای است که در شمشیرش آتش و آب به طور بی‌ضرر ترکیب شده‌اند، یعنی او در نبردها هم‌زمان قدرت و لطافت را دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دوش بر گردون رنگی دگر آمیخته‌اند
شب و انجم چو دخان با شرر آمیخته‌اند
ماه نو ابروی زال زر و شب رنگ خضاب
خوش خضاب از پی ابروی زر آمیخته‌اند
نیشتر ماه نو و خون شفق و طشت فلک
[...]
غم و شادیست‌که با یکدگر آمیخته‌اند
یا مه روزه به نوروز درآمیخته‌اند
درکفی رشتهٔ تسبیح و کفی ساغر می
راست با عقد ثریا قمر آمیخته‌اند
تردماغ از می شب خشک‌لب از روزهٔ روز
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.