دلهای ما قرارگه درد کردهاند
دار القرار بر دل ما سرد کردهاند
این صد هزار نرگسه بر سقف این حصار
رخسار ما چو نرگس نو زرد کردهاند
در پیش آتشی که ز سنگ قضا جهد
جانهای ما نتیجهٔ گوگرد کردهاند
خورشید در نقاب عدمد شد ز شرم آنک
رخسار روزگار پر از گرد کردهاند
و آنک پدید خویی خورشید گم شده
سیمرغ را چو شب پره شبگرد کردهاند
در باغ عهد جای تماشا نماند از آنک
صد خار را موکل یک ورد کردهاند
دردا که تا سواد خراسان خراب گشت
دلها خراب زلزلهٔ درد کردهاند
یارب که دیو مردم این هفتدار حرب
در چاردار ملک چه ناورد کردهاند
از غبن آن جهان که چو آن هشت خلد بود
ای بس دلا که هاویه پرورد کردهاند
گر بود چار شهر خراسان حرم مثال
راهش کنون چو ششدرهٔ نرد کردهاند
اصحاب فیل بین که به پیرامن حرم
کردند ترکتاز و نه در خورد کردهاند
هان ای سپاه طیر ابابیل زینهار
کاصحاب فیل هرچه توان کرد کردهاند
خاقانیا خزینهٔ گیتی به جو مخر
کز کیمیای عافیتش فرد کردهاند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قصیده سوگنامهای بر ویرانی خراسان است. شاعر از ستم تقدیر و آسمان مینالد که دلها را دردمند و چهرهها را زرد کرده و سرزمینی بهشتگونه را به دوزخ بدل ساخته است. ویرانگران را به اصحاب فیل مانند میکند که به حرم تاختند و از پرندگان ابابیل یاری میخواهد، و در پایان خود را پند میدهد که دنیای بیعافیت به جوی نمیارزد.
هوش مصنوعی: روزگار و تقدیر دلهای ما را جایگاه درد کردهاند و آرامش و قرار را از دل ما گرفته و بر آن سرد و ناخوشایند ساختهاند.
هوش مصنوعی: این صدها هزار ستاره که مانند گل نرگس بر سقف آسمان میدرخشند، چهرهٔ ما را از رنج مانند نرگس تازه زرد کردهاند.
هوش مصنوعی: در برابر آتشی که از سنگ قضا و تقدیر میجهد، جانهای ما را مانند گوگرد آمادهٔ سوختن کردهاند تا زود شعلهور شود.
هوش مصنوعی: خورشید از شرم در پردهٔ نیستی پنهان شد، زیرا چهرهٔ روزگار را پر از گرد و غبار ویرانی کردهاند.
هوش مصنوعی: و چون آن بزرگ خورشیدخوی و درخشان از میان رفته است، سیمرغ را مانند خفاش آوارهٔ شب کردهاند؛ یعنی بزرگان و والامقامان خوار و سرگردان شدهاند.
هوش مصنوعی: در باغ روزگار جایی برای تماشا و شادی نمانده است، زیرا صد خار را نگهبان یک گل کردهاند؛ یعنی بدیها بر اندک نیکی چیره شده است.
هوش مصنوعی: دریغا که از وقتی سرزمین خراسان ویران شد، دلها نیز از زلزلهٔ درد ویران شدهاند.
هوش مصنوعی: خدایا، این مردمان دیوسیرتِ اهل جنگ در این جهانِ چهارسو چه کارزار و ویرانیای به راه انداختهاند!
هوش مصنوعی: از حسرت و زیانِ از دست رفتنِ آن سرزمین که مانند بهشتهای هشتگانه بود، بسیاری از دلها را پرورده و گرفتار دوزخ کردهاند.
هوش مصنوعی: اگر چهار شهر بزرگ خراسان روزگاری مانند حرم امن بود، اکنون راهش را مانند ششدر بازی نرد بسته و بیراه گریز کردهاند.
هوش مصنوعی: این مهاجمان را ببین که مانند اصحاب فیل گرد حرم تاختوتاز کردند و کاری ناشایست انجام دادند.
هوش مصنوعی: ای لشکر پرندگان ابابیل، به فریاد برسید، که این اصحاب فیل هر ستمی که از دستشان برمیآمد انجام دادهاند.
هوش مصنوعی: ای خاقانی، همهٔ گنج جهان را حتی به بهای یک جو هم نخر، زیرا آن را از کیمیای سلامت و آسودگی تهی کردهاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.