طوطی طبعم دگر آغاز شیوایی کند
مدح موعود امم، با این خوش آوائی کند
ای شهنشاهی که فرمانبر تو را آمد قضا
هم قدر از قدرتت کسب توانائی کند
ای خداوندی که در ملک مکان و لا مکان
جز تو نبود هیچکس، کو با تو همتائی کند
بر سر کوی تو یک دم گر زند خفاش پر
زیبد ار در ملک هستی کار عنقائی کند
نور گستر تا شود در بزم احبابت چو شمع
بر درت هر صبحدم بیضا جبین سائی کند
بس زلیخا طلعتان را سازد از غم بی قرار
یوسف حسن تو یک ره، گر خودآرائی کند
دیده ای کز شش جهت رویت نبیند آشکار
خود شگفت آید مرا کان دیده بینائی کند
جلوه روی تو بیند بلبل از رخسار گل
ورنه کی با جور خار اینسان شکیبائی کند
گر به مهر و ذره بینی یک نفس از قهر و لطف
مهر کم از ذره گردد، ذره بیضائی کند
مرکز پرگار هستی گر نباشد کوی تو،
طوف کویت از چه ور این چرخ مینائی کند
می سزد گر بنده ای از بندگان حضرتت
بهر این فرعونیان اعجاز موسائی کند
طالب رویت نخواهد رفت از کویت به خلد
گر هزاران جلوه جنت در خودآرائی کند
سجده گاه عاشقان خاک درت ما را و بس
بوالهوس رو جانب معشوق هرجائی کند
هرکه او کالای مهرت را خریدار است نیز
باید او جا در سر بازار شیدائی کند
لیلی حسنت اگر از پرده بنماید جمال
عالمی را سر بسر مجنون و صحرائی کند
طی یک منزل ز اوصاف تو نتواند نمود
سال ها گر خنک فکرت دشت فرسائی کند
تا ابد سرمست می گردند هشیاران دهر
گر بدینسان چشم مستت باده پیمائی کند
از عدم بهر تماشای رخت بستیم رخت
کیست آن کو، از رخت منع تماشائی کند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قصیده در مدح «موعود امتها»، یعنی امام زمان، سروده شده است. شاعر قدرت ممدوح را برتر از قضا و قدر میداند و میگوید خورشید و آسمان و آفریدگان همه به درگاه او سر میسایند و گرد کوی او میگردند. در ادامه، با بهرهگیری از داستانهای یوسف و زلیخا، لیلی و مجنون و موسی و فرعون، زیبایی و توانایی او را وصف میکند. در پایان، سجدهگاه عاشقان را تنها خاک درگاه او میشمارد و میگوید هستی یافتن ما تنها برای تماشای روی او بوده است.
هوش مصنوعی: طبع من که مانند طوطی سخنگوست، دوباره به سخنوری روی آورده و با این آواز خوش، مدح «موعود امتها» یعنی امام زمان را آغاز میکند.
هوش مصنوعی: ای پادشاهی که قضای الهی فرمانبردار توست و قدر نیز از قدرت تو نیرو میگیرد.
هوش مصنوعی: ای سروری که در عالم مکان و لامکان جز تو کسی نیست که بتواند با تو برابری کند.
هوش مصنوعی: اگر خفاش، که پرندهای حقیر است، لحظهای بر سر کوی تو پر بزند، سزاوار است که در عالم هستی کار سیمرغ را بکند و بلندمرتبه شود.
هوش مصنوعی: خورشید هر بامداد بر درگاه تو پیشانی میساید تا مانند شمع در بزم دوستان تو روشنیبخش شود.
هوش مصنوعی: اگر زیبایی تو که چون یوسف است یک بار خود را بیاراید و جلوه کند، بسیاری از زیبارویان زلیخاصفت را از غم عشق بیقرار میکند.
هوش مصنوعی: چشمی که از هر شش سو روی تو را آشکارا نبیند، در شگفتم که چگونه آن را بینا میخوانند؛ یعنی جلوهٔ تو در همهجا پیداست.
هوش مصنوعی: بلبل جلوهٔ روی تو را در چهرهٔ گل میبیند؛ وگرنه چگونه اینچنین ستم خار را تحمل میکرد.
هوش مصنوعی: اگر لحظهای با خشم به خورشید و با لطف به ذره بنگری، خورشید از ذره کمتر میشود و ذره چون خورشید درخشان میگردد.
هوش مصنوعی: اگر کوی تو مرکز دایرهٔ هستی نبود، این آسمان لاجوردی برای چه گرد کوی تو طواف میکرد.
هوش مصنوعی: سزاوار است که یکی از بندگان درگاه تو در برابر این ستمگران فرعونصفت، معجزهٔ موسی را نشان دهد.
هوش مصنوعی: کسی که خواهان دیدار روی توست، حتی اگر بهشت با هزار جلوه خود را بیاراید، کوی تو را رها نمیکند و به بهشت نمیرود.
هوش مصنوعی: سجدهگاه ما عاشقان تنها خاک درگاه توست؛ هوسران است که به معشوق بیوفا و هرجایی روی میآورد.
هوش مصنوعی: هر که خریدار کالای محبت توست، باید در بازار دیوانگی و شیدایی جای بگیرد.
هوش مصنوعی: اگر زیبایی تو که چون لیلی است از پرده بیرون آید و جلوه کند، همهٔ جهان را مانند مجنون دیوانه و بیابانگرد میکند.
هوش مصنوعی: اگر اسب اندیشه سالها بیابانها را بپیماید، نمیتواند حتی یک منزل از راه وصف صفات تو را طی کند.
هوش مصنوعی: اگر چشم مست تو اینگونه باده بپیماید، هوشیاران روزگار تا ابد سرمست خواهند ماند.
هوش مصنوعی: ما برای تماشای روی تو از عدم بار سفر بستیم و به هستی آمدیم؛ چه کسی میتواند تماشاگر را از دیدن روی تو بازدارد؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
روز هیجا فتنه چون عزم صفآرایی کند
وز دو جانب تیغ کین اندیشه بیرایی کند
خنجر مردان ز غیرت کوس تمساحی زند
پیکر گردان ز موج زخم دریایی کند
در نخستین موج کز آسیب او گردد سپهر
[...]
با خیال دوست هر کس مجلس آرایی کند
گرچه با معشوق باشد یاد تنهایی کند
تخته مشق حوادث می شود هر پاره اش
کشتی آن را که شور عشق دریایی کند
پنبه داغش بود ناف غزالان ختن
[...]
وقت شد کاسکندر گل لشکر آرایی کند
لشکر گل را خدیو باغ دارایی کند
باغ را دست صبا، عنبر نهد در آستین
راغ را جیب هوا، مشکین ز بویایی کند
خفتگان بوستان را باد بیداری دهد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.