|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دلا ز صیقل محنت جلا نمی گیری
ز موج اشک پیاپی صفا نمی گیری
عنان سرکشی نفس را براه هوس
بگیر و فکر مکن اژدها نمی گیری
بخاک عجز ز پیری نشسته ای و هنوز
بغیر گردن مینا عصا نمی گیری
در آسیای سپهر استخوانت آرد شدست
هنوز توشه راه فنا نمی گیری
چو طفل حرص تو دندان بسنگ برده خرد
چرا ز شیر هوسهاش وا نمی گیری
چهار حد وجودت خلل پذیر شدست
بجز شکم خبر از هیچ جا نمی گیری
زخامشی دهن غنچه پر ز زر شده است
سکوت جایزه دارد چرا نمی گیری
کلیم کلبه فقر و حصیر، این عجبست
چه آتشی تو که در بوریا نمی گیری
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تذکر و هشدار درباره وضعیت انسانی می‌پردازد. او از دل و روح پر درد می‌گوید که از سختی‌ها و رنج‌ها نفعی نمی‌برد و در دامان هوس‌ها اسیر است. او می‌خواهد که انسان به جای غرق شدن در حرص و ولع، بر سرکشی نفس خود تسلط یابد و به عجز و پیری خود عمیق‌تر فکر کند. همچنین بر اهمیت سکوت و درک عمیق در زندگی تأکید می‌کند و می‌گوید که انسان باید از درون خود، آتش و شعله‌ای در مسیر معنوی پیدا کند. در نهایت، شاعر با اشاره به فقر و دوری از دنیا، بر اهمیت روحانی بودن تأکید می‌ورزد.
هوش مصنوعی: ای دل، از سختی‌ها و مشکلات زندگی نمی‌توانی به روشنایی و پاکی برسیدی. با اینکه همیشه اشک می‌ریزی، اما نمی‌توانی از آن اندوه رها شوی.
هوش مصنوعی: کنترل نفس خود را در دست بگیر و به هوس‌هایش توجه نکن، زیرا ممکن است دچار مشکلات بزرگ‌تری شوی.
هوش مصنوعی: به خاطر پیری و ناتوانی به خاک نشسته‌ای، اما هنوز هم جز به گردن مینا، از عصا استفاده نمی‌کنی.
هوش مصنوعی: در آسمان زمان، استخوان‌های تو تبدیل به آرد شده‌اند، اما هنوز برای سفر به سوی فنا توشه‌ای برنمی‌داری.
هوش مصنوعی: با حرص و ولع مانند کودکی که دندانش را به سنگ می‌زند، چرا از خواسته‌ها و آرزوهایش دست نمی‌کشی؟
هوش مصنوعی: وجود تو در چهار جهتی که دارد، دچار نقص و اشکال شده است و تنها از شکم خبری از هیچ جا به دست نمی‌آوری.
هوش مصنوعی: از سکوت و خاموشی غنچه، دهنش پر از زیبایی و طلا شده است. چرا از این سکوت که ارزشمند است، بهره‌ای نمی‌گیری؟
هوش مصنوعی: کلیم در کلبه‌ای از فقر و با فرش حصیری زندگی می‌کند و این شگفت‌انگیز است که تو چه آتش و شور و حرارتی داری که در بافت بوریا نمی‌سوزی و خاموش نمی‌شوی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.