|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دلا ز صیقل محنت جلا نمی گیری
ز موج اشک پیاپی صفا نمی گیری
عنان سرکشی نفس را براه هوس
بگیر و فکر مکن اژدها نمی گیری
بخاک عجز ز پیری نشسته ای و هنوز
بغیر گردن مینا عصا نمی گیری
در آسیای سپهر استخوانت آرد شدست
هنوز توشه راه فنا نمی گیری
چو طفل حرص تو دندان بسنگ برده خرد
چرا ز شیر هوسهاش وا نمی گیری
چهار حد وجودت خلل پذیر شدست
بجز شکم خبر از هیچ جا نمی گیری
زخامشی دهن غنچه پر ز زر شده است
سکوت جایزه دارد چرا نمی گیری
کلیم کلبه فقر و حصیر، این عجبست
چه آتشی تو که در بوریا نمی گیری
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به انتقاد از انسانها میپردازد که با وجود تمام مشکلات و سختیهایی که در زندگی دارند، همچنان از تلاش برای بهبود وضعیت خود دریغ میکنند. شاعر اشاره میکند که اگرچه درد و رنج وجود دارد و انسانها به پیری و ضعف رسیدهاند، اما هنوز از تغییر و پیشرفت دست نمییابند. همچنین به وسوسهها و تمایلات نفسانی اشاره میکند که انسانها را از هدف واقعیشان دور میکند. در نهایت، شاعر از سکوت و آرامش به عنوان یک مزیت یاد میکند و از کسانی که از آن بهره نمیبرند انتقاد میکند.
هوش مصنوعی: ای دل، از سختیها و مشکلات زندگی نمیتوانی به روشنایی و پاکی برسیدی. با اینکه همیشه اشک میریزی، اما نمیتوانی از آن اندوه رها شوی.
هوش مصنوعی: کنترل نفس خود را در دست بگیر و به هوسهایش توجه نکن، زیرا ممکن است دچار مشکلات بزرگتری شوی.
هوش مصنوعی: به خاطر پیری و ناتوانی به خاک نشستهای، اما هنوز هم جز به گردن مینا، از عصا استفاده نمیکنی.
هوش مصنوعی: در آسمان زمان، استخوانهای تو تبدیل به آرد شدهاند، اما هنوز برای سفر به سوی فنا توشهای برنمیداری.
هوش مصنوعی: با حرص و ولع مانند کودکی که دندانش را به سنگ میزند، چرا از خواستهها و آرزوهایش دست نمیکشی؟
هوش مصنوعی: وجود تو در چهار جهتی که دارد، دچار نقص و اشکال شده است و تنها از شکم خبری از هیچ جا به دست نمیآوری.
هوش مصنوعی: از سکوت و خاموشی غنچه، دهنش پر از زیبایی و طلا شده است. چرا از این سکوت که ارزشمند است، بهرهای نمیگیری؟
هوش مصنوعی: کلیم در کلبهای از فقر و با فرش حصیری زندگی میکند و این شگفتانگیز است که تو چه آتش و شور و حرارتی داری که در بافت بوریا نمیسوزی و خاموش نمیشوی.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.