|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دل تمنای درد او دارد
خانه سیلاب آرزو دارد
خویش یکدیگرند عجز و غرور
تیغ پیوند با گلو دارد
چون کنم شرح حال دیده رقم
خامه ام گریه در گلو دارد
کو بکو دربدر زبس گردید
گریه در پیش ناله رو دارد
یکزبانم من و نمی گویم
سخنی را که پشت و رو دارد
چشم باریک بین اگر باشد
قدح آفتاب مو دارد
عکس را نیست جا در آینه ام
بدلم بسکه درد رو دارد
در سر کوی میفروشانست
گر کسی مغز در کدو دارد
پرغبارست دل ز غمخواری
خانه ام گرد رفت و رو دارد
از مریدان آن در است کلیم
خرقه داغ آرزو دارد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و آرزوهای خود سخن می‌گوید و احساسات عمیقش را در مورد عشق و غم بیان می‌کند. دل او پر از تمنای ارتباط با معشوق است و او در تلاش برای بیان احساساتش با موانع عجز و غرور مواجه است. ذکر می‌کند که گریه‌هایش کلامی ناگفته در او دارد و چشمانش به دنبال حقیقتی است که در آینه نمی‌تواند ببیند. شاعر به وضعیت رنجیر خود و پرغبار بودن دلش اشاره می‌کند و در نهایت به عشق و آرزوهای خود به عنوان مریدی در راه عشق می‌پردازد.
هوش مصنوعی: دل به شدت خواهان درد و رنج اوست و در عین حال، آرزوی آرامش و سکونت دارد.
هوش مصنوعی: ناتوانی و خودخواهی به هم مربوط‌اند و مانند دو تکه‌ای از یک زنجیر به هم متصل هستند.
هوش مصنوعی: دیده‌ام را چگونه توصیف کنم، وقتی که احساساتم به قدری عمیق است که بغضی در گلویم نشسته؟
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به وضعیتی اشاره دارد که فردی، به شدت دچار anguish و پریشانی شده و به خاطر آن، اشک و ناله‌اش از دل خارج می‌شود. او متوجه می‌شود که درد و اندوهش به اندازه‌ای است که هر جا که می‌رود، گریه و ناله در کنارش است و نمی‌تواند از آن رهایی یابد.
هوش مصنوعی: من فقط یک زبان دارم و سخنی نمی‌گویم که دو پهلو یا غیرشفاف باشد.
هوش مصنوعی: اگر چشمانت دقت و باریکی نظر داشته باشد، می‌توانی در قدح (ظرف) تابش آفتاب، موهایی را مشاهده کنی.
هوش مصنوعی: در آینه تصویری وجود ندارد، زیرا دل من پر از درد و غم است.
هوش مصنوعی: در محل میفروشان چراغی وجود دارد، اما تنها کسانی می‌توانند از نور آن بهره‌مند شوند که درک و فهم لازم را داشته باشند و به عمق مسائل توجه کنند.
هوش مصنوعی: دل من از غم و اندوه پر از غبار شده و خانه‌ام نیز از گرد و غبار پر شده و حیات و نشاط ندارد.
هوش مصنوعی: در میان پیروان آن در، کلیم (موسی) به دنبال لباس (خرقه) آتشین آرزوهاست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا چو تو میزبان نو دارد
عیسی و خر غذا و جو دارد
هرکه این شرط را نکو دارد
کیمیای سعادت او دارد
حرص اگر بر عطش غلو دارد
شرم آبی دگر به جو دارد
گوشهٔ دامن قناعت گیر
خاک این وادی آبرو دارد
خار خار خیال پوچ بلاست
[...]
باده آنجا چه آبرو دارد
کابرو را چو آب جو دارد
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.