رود آرام ز عمری که بهجران گذرد
کاروان در ره ناامن شتابان گذرد
بر گرفتاری دل خنده زنان می گذرم
همچو دیوانه که از پیش دبستان گذرد
بخت شاد است زویرانی ما در غم عشق
عید جغدست بمعموره چو طوفان گذرد
قسمت این بود که چون موج بدریای وجود
هر کجا رو نهم احوال پریشان گذرد
حسن بی پرده او بیشترم می سوزد
چون تهیدست که بر نعمت ارزان گذرد
چشم بر راه خضر سالک عارف نبود
در پی راهزن افتد ز بیابان گذرد
آگه از عیش جوانی نشدم در غم عشق
همچو آن عید که بر مردم زندان گذرد
هر کجا مور قناعت پر همت واکرد
چه عجب گر ز سر ملک سلیمان گذرد
دست و پا بیهده زد در غم عشق تو کلیم
به شنا کس نتواند که ز عمان گذرد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل از رنج هجران و پریشانی عاشق سخن میگوید: عمر در جدایی کند میگذرد، بخت از ویرانی عاشق شاد است و جوانی در غم عشق بیبهره از شادی سپری شده است. در میانه، شاعر با تمثیلهایی چون جغد و طوفان، تهیدست و کالای ارزان، و عید زندانیان حال خود را باز مینماید و در دو بیت به بینیازی عارف و قناعت نیز اشاره میکند. در پایان کلیم میپذیرد که کوشش او در عشق بیهوده بوده، چون دریای عشق را با شنا نمیتوان پیمود.
هوش مصنوعی: عمری که در جدایی از یار بگذرد بسیار کند و آهسته میگذرد، برخلاف کاروانی که در راه پرخطر با شتاب میرود. یعنی روزگار هجران با همهٔ ناامنی و رنجش بهکندی سپری میشود.
هوش مصنوعی: من با خنده از کنار گرفتاری و اسیری دل میگذرم، مانند دیوانهای که خندان از جلوی مکتبخانه میگذرد و به کودکانِ دربند میخندد.
هوش مصنوعی: بخت بدِ من از ویرانیام در غم عشق شادمان است؛ همانگونه که وقتی طوفان از شهری آباد بگذرد و آن را ویران کند، برای جغدِ ویرانهنشین روز جشن است.
هوش مصنوعی: سرنوشتم این بود که مانند موجی در دریای هستی، به هر سو که روی آورم روزگارم آشفته و پریشان بگذرد.
هوش مصنوعی: زیبایی آشکار و بیحجاب یار مرا بیشتر میسوزاند، مانند تهیدستی که از کنار کالای ارزان میگذرد و با آنکه در دسترس است، توان خریدنش را ندارد.
هوش مصنوعی: رهرو عارف چشمبهراه خضر و راهنما نمیماند؛ حتی اگر به دنبال راهزنی هم بیفتد، از بیابانِ راه میگذرد.
هوش مصنوعی: در غم عشق از خوشی و کامرانی جوانی چیزی نفهمیدم، مانند عیدی که بر زندانیان میگذرد و آنان از شادی آن بیبهرهاند.
هوش مصنوعی: هرجا که مورِ قناعت بال همت بگشاید، جای شگفتی نیست اگر از پادشاهی سلیمان هم چشم بپوشد و از فراز آن بگذرد. یعنی قناعت آدمی را از بزرگترین داراییها بینیاز میکند.
هوش مصنوعی: کلیم در غم عشق تو بیهوده دست و پا زد؛ زیرا هیچکس نمیتواند با شنا کردن از دریای عمان بگذرد. دریای عشق را با تلاش شخصی نمیتوان پیمود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تو مپندار که دوران همه یکسان گذرد
گاه در وصل و گهی در غم هجران گذرد
از دم من چو دم صبح شود آتشبار
هر نسیمی که بر اطراف گلستان گذرد
گر به گوشش برسد ناله من، نیست عجب
[...]
خنک آن باد که بر خاک خراسان گذرد
خاصه بر گلشن آن سرو خرامان گذرد
واجب آنست که از حال گدا یاد کند
هر که بر طرف سراپرده ی سلطان گذرد
بلبل دلشده را مژده رساند ز بهار
[...]
تو مپندار که دوران همه یکسان گذرد
گاه در وصل و گهی در غم هجران گذرد
از دم من چو دم صبح شود آتش بار
هر نسیمی که بر اطراف سپاهان گذرد
گر به گوشش نرسد ناله من نیست عجب
[...]
کلفت از مردم آزاده شتابان گذرد
همچو سیلاب که بر خانه بدوشان گذرد
دیده هر که نشد باز درین عبرتگاه
روزگارش همه در خواب پریشان گذرد
خود شکن شهپر توفیق مهیا دارد
[...]
جان گذر میکند آن به که بجانان گذرد
قطره شد بیمدد آن به که بعّمان گذرد
دل چو غم میخورد آن به که غم دوست خورد
عمر چون میگذرد به که بسامان گذرد
تا بکی وقت بلاطایل و بیهوده رود
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.