سبز در خون جگر شد ریشهٔ اندیشه ام
ناخن شیر است برگ بیشهٔ اندیشه ام
می کند تا دامن گردون ترشح خون دل
بشکند از سنگ غم چون شیشهٔ اندیشه ام
در تصور درنیاید مردم آزاری مرا
خاطر آزردن نباشد پیشهٔ اندیشه ام
جز خیال او ندارد در خیالم هیچ راه
غیر او نگذشته در اندیشهٔ اندیشه ام
یا بتی هر روز، شاهد بازم از فیض خیال
می کند شیرین تراشی تیشهٔ اندیشه ام
مقطعم را می رسد جویا به مطلع همسری
نشئهٔ صاف است با ته شیشهٔ اندیشه ام



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «اندیشهام» دربارهٔ ذهن و خیال شاعر است. شاعر اندیشهٔ خود را زادهٔ رنج و خون دل میداند و میگوید از آزار دیگران پاک است و جز خیال معشوق در آن جایی ندارد. سپس از نیروی خیالپردازیاش سخن میگوید که مانند تیشهٔ فرهاد صورتهای زیبا میتراشد. در پایان به شعر خود میبالد و میگوید بیت پایانیاش با بیت آغازین برابری میکند.
هوش مصنوعی: ریشهٔ اندیشهام در خون جگر (رنج و سختی) رویید و سبز شد. برگهای بیشهٔ اندیشهام مانند ناخن شیر تیز و زخمزننده است؛ یعنی اندیشهام از رنج زاده شده و پرصلابت است.
هوش مصنوعی: هرگاه شیشهٔ اندیشهام با سنگ غم بشکند، خون دلم چنان میپاشد که تا دامن آسمان میرسد.
هوش مصنوعی: آزار دادن مردم به ذهنم هم نمیرسد. رنجاندن دل دیگران کار و پیشهٔ اندیشهٔ من نیست.
هوش مصنوعی: جز خیال معشوق هیچ چیز به ذهنم راه ندارد. حتی در ژرفترین لایهٔ اندیشهام، یعنی در «اندیشهٔ اندیشهام»، کسی جز او نگذشته است.
هوش مصنوعی: به برکت نیروی خیال، هر روز با زیبارویی تازه دلباختگی میکنم. تیشهٔ اندیشهام مانند تیشهٔ فرهاد پیکر شیرین میتراشد؛ یعنی خیالم پیوسته صورتهای زیبا میآفریند.
هوش مصنوعی: ای جویا، بیت پایانی غزلم توان همسری با بیت آغازینش را دارد. حتی تهماندهٔ شیشهٔ اندیشهام هم مستیِ ناب و صاف دارد؛ یعنی شعرم تا پایان از قوت نمیافتد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.