رفتی و بی تو باده کشیدن نسازدم
چون غنچهٔ حباب شکفتن نسازدم
از اضطراب، عقدهٔ دل سخت تر شود
ای وای چون کنم که طپیدن نسازدم
بوی بهار، بیش کند سوز عشق را
در کوچه باغ زلف دویدن نسازدم
سرپنجهٔ مرا به گریان خصومت است
چون دشت غیر شقهٔ دامن نسازدم
پرورده است عشق دلم را به اشک و آه
آب و هوای وادی ایمن نسازدم
جویا بس است آب حیات آبرو مرا
منت ز یار و دوست چو دشمن نسازدم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در جدایی از یار سروده شده و ردیف «نسازدم» در همهٔ ابیات تکرار میشود. شاعر میگوید بی یار نه شراب به او میسازد، نه شادی، نه بهار و نه آب و هوای خوش وادی ایمن؛ دلی که با اشک و آه پرورده شده، تنها با بیقراری و گریباندریدن آشناست. در بیت پایانی سخن به مناعت طبع میرسد: آبرو برای او چون آب حیات کافی است و منت هیچکس، چه دوست و چه دشمن، را نمیپذیرد.
هوش مصنوعی: تو رفتی و بی تو شراب نوشیدن به من نمیسازد. مانند حباب که شکفتنش همان ترکیدن و نابودی اوست، شکفتن و شادی برای من سازگار نیست.
هوش مصنوعی: بیقراری گرهٔ دلم را سختتر میکند. افسوس، چه کنم که تپیدن و بیتابی هم برایم سودی ندارد و به من نمیسازد.
هوش مصنوعی: بوی بهار سوز عشق را بیشتر میکند. برای همین دویدن در کوچهباغِ زلف یار هم به من نمیسازد، چون رنجم را افزون میکند.
هوش مصنوعی: انگشتانم با گریبانم دشمنی دارند و پیوسته آن را میدرند. مانند دشت و بیابان، جز دامنِ پارهپاره چیزی به من نمیسازد و حال دیوانگی و جامهدریدن با من سازگار است.
هوش مصنوعی: عشق دل مرا با اشک و آه پرورده است. از این رو آب و هوای خوش و مقدس وادی ایمن، جایی که موسی در آن به گفتوگوی با خدا رسید، به من نمیسازد.
هوش مصنوعی: ای جویا، آبرو برای من همچون آب حیات بس است. منت کشیدن از یار و دوست، همانگونه که منت دشمن، به من نمیسازد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.