|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
|
پیشخان کاربر
|
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از شکیبایی و رازداری خود سخن میگوید. او نه به شراب و مرهم از غم و زخم شکایت برده و نه پیش کسی از سر عجز سر خم کرده است. با آنکه امیدش از شادی بیبهره است، رنج عشق را تنها در دل خود تحمل کرده و راز معشوق را به هیچ بیگانهای نگفته است.
هوش مصنوعی: هرگز برای رهایی از غم به شراب پناه نبردهایم و از غم پیش آن گله نکردهایم. از زخم خود نیز هیچگاه نزد مرهم شکایت نکردهایم؛ یعنی درد را با شکیبایی تحمل کردهایم و درمان نخواستهایم.
هوش مصنوعی: ما در میدان نبرد همراه شمشیرِ دلیری هستیم. هرگز از سر ناتوانی و زبونی پیش کسی سر خم نکردهایم و تسلیم نشدهایم.
هوش مصنوعی: امید ما همیشه از شادی بیبهره و تلخکام است. با این همه، از چاشنی غم هم چندان نچشیدهایم که از آن سیر شویم یا شکایت کنیم. معنای دقیق ترکیب «لبچشمی» روشن نیست.
هوش مصنوعی: تنها در دل خود و در خونِ آرزو تپیده و رنج کشیدهایم. هیچ بیگانهای را از راز عشق تو آگاه نکردهایم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.