بی تو بیگانه چو عکس رخت از هوش خودم
با تو چون جوهر آیینه فراموش خودم
مست کیفیت خود گشته ام از دولت عشق
بیخود از نشئهٔ توحید و قدح نوش خودم
حاصل محو خیالی است پریشان مغزی
جام حیرت نگهم بیخود سرجوش خودم
کنج عزلت بودم غنچه صفت سینهٔ تنگ
هست دلبستگیی با لب خاموش خودم
بسکه دارد به تنم رنگ تو هر قطرهٔ خون
غنچه آسا به خیال تو در آغوش خودم
صد زبانست مرا در دل خونین پنهان
غنچهٔ رازم و مهر لب خاموش خودم
عشق قمریصفت افکنده به گردن جویا
حلقهٔ بندگی سرو قباپوش خودم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از حس بیگانگی و تنهایی خود در غیاب معشوق سخن میگوید و حالتی از عشق را توصیف میکند که او را به شدت تحت تأثیر قرار داده است. او خود را مانند عکسی بیروح معرفی میکند که بدون معشوق، زندگیاش خالی است و در حضور او به حالت نشئگی و خودفراموشی میرسد. شاعر به تصاویر گل و غنچه اشاره دارد و از دلبستگیاش به معشوق با لحن توصیفی و عاطفی یاد میکند و میگوید که عشقش مانند رنگی در وجودش جاری است. او همچنین به راز وجودش و عشق در دلش اشاره کرده و خود را در بند عشق معشوق میبیند. در نهایت، این عشق را به دور و بر خود مانند دفتری از راز و محبت تصویر میکند.
هوش مصنوعی: بی تو، احساس میکنم که مانند یک تصویر دور از تو هستم و هیچ هوشی از خودم ندارم. اما وقتی با تو هستم، مانند جوهر درون آیینه میشوم و تمام فراموشیهایم را کنار میگذارم.
هوش مصنوعی: از عشق به حالتی در آمدهام که در خودم غرق شدهام و از خوشحالی و وجود توحید و خمر عشق، خودم را فراموش کردهام.
هوش مصنوعی: نتیجهاش این است که وقتی ذهنم مشغول خیال بافی شده، و از خود بیخود گردیدهام، در حالت حیرت و شگفتی به واقعیتها نگاه میکنم.
هوش مصنوعی: در گوشهای از تنهاییام مثل غنچهای هستم که سینهام تنگ است و به سکوت خودم دل بستهام.
هوش مصنوعی: این شاعر به اندازهای عمیقاً تحت تأثیر عشق و حضور معشوق خود قرار گرفته که حتی هر قطرهٔ خونش هم رنگ و تندیس او را در خود دارد و او را در خیال خود در آغوش میکشد.
هوش مصنوعی: در دل من یک راز عمیق و پنهان وجود دارد که مانند غنچهای خونین است، و من با وجود هزاران احساس و زبان، نمیتوانم آن را بیان کنم و لبهایم خاموش ماندهاند.
هوش مصنوعی: عشق مانند ماهی است که بر گردن کسی که خواهان اوست، حلقهای از بندگی را آویزان کرده است. این شخص در دل به زیبا و خاص بودن محبوبش، که شبیه یک سرو زیبا است، ارادت و وابستگی دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
صد بیابان جنون آن طرف هوش خودم
اینقدر یاد که کردهست فراموش خودم
ذوق آرایشم از وضع سلامت دور است
چون صدف خسته دل از فکر دُر گوش خودم
حیرت از لذت دیدار توام غافل کرد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.