از سوز دلم دیدهٔ مهجور شود خشک
هر قطرهٔ خون در تن رنجور شود خشک
ای مغبچهٔ مگشا سر خم محتسب آمد
این چشمه مباد از نظر شور شود خشک
هر سر که در او زمزمهٔ عشق نباشد
امید که چون کاسهٔ طنبور شود خشک
هرگز نبرد نام می از مرده دلی ها
یارب لب زاهد چو لب گور شود خشک
آن زخم که لب تشنهٔ آب دم تیغ است
مپسند که همچون لب مخمور شود خشک
جویا ز تف آتش دل سیل سرشکم
چون آینه در دیدهٔ مهجور شود خشک



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی با ردیفِ «شود خشک» که در آن سوزِ دلِ عاشق اشک و خون را میخشکاند. شاعر ساقی را از گشودنِ خم در برابرِ چشمِ شورِ محتسب برحذر میدارد و برای سرِ بیعشق و لبِ زاهدِ مردهدل خشکی آرزو میکند. در میانه نیز از زخمی سخن میگوید که تشنهٔ شمشیرِ معشوق است، و در پایان اشکِ خود را به آینهای مانند میکند که از آتشِ دل خشک شده است.
هوش مصنوعی: از سوز و گداز دلم، چشمِ دورافتاده از یار خشک میشود و هر قطرهٔ خون در تنِ بیمارم نیز میخشکد.
هوش مصنوعی: ای ساقی جوان، سرِ خمِ شراب را باز نکن که محتسب آمده است. مبادا این چشمهٔ شراب از چشمِ شور و بدنظرِ او خشک شود.
هوش مصنوعی: هر سری که آوازِ عشق در آن نباشد، امید است مانند کاسهٔ تنبور خشک و تهی شود.
هوش مصنوعی: زاهد از مردهدلی هرگز نامِ شراب را بر زبان نمیآورد. خدایا لبش مانند لبِ گور خشک و بیجان شود.
هوش مصنوعی: زخمی که تشنهٔ آبِ لبهٔ شمشیر است و زخمِ تازه میخواهد، روا مدار که مانند لبِ آدمِ خمار بینصیب و خشک بماند. عاشق آرزوی زخمِ بیشتر از معشوق دارد.
هوش مصنوعی: جویا، از گرمای آتشِ دلم، سیلِ اشکم در چشمِ دورافتاده از یار خشک میشود، همچون آینه که آبگونه مینماید ولی خشک است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از گرد خط آن غنچه مستور شود خشک
درجام سفالین می پرزور شود خشک
شهدی که توان کرد لب خشکی ازو تر
حیف است که در خانه زنبور شود خشک
داغی که به امید نمک چشم گشوده است
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.