|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
یادش از شوخی به دل ما را نمی گیرد قرار
پرتو خورشید در دریا نمی گیرد قرار
سوز عشقت چون شرر در کاغذ آتش زده
در سراپایم دمی یکجا نمی گیرد قرار
رحشتم از بسکه با آزادگی خو کرده است
گرد ما بر دامن صحرا نمی گیرد قرار
نیستی آگه زحسن خویش کز بی طاقتی
در کفت آیینه چون دریا نمی گیرد قرار
شیشهٔ دل کی تواند سوز عشقت را نهفت
این شرار شوخ در خارا نمی گیرد قرار
بازوی صبرم کند کوه تحمل را زجای
بیقراری در دل جویا نمی گیرد قرار
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به احساسات عمیق و بیقراری ناشی از عشق می‌پردازد. او از عدم توانایی در آرامش و قرار به خاطر یاد محبوب سخن می‌گوید و تشبیهاتی به کار می‌برد که نشان‌دهنده‌ی شدت عشق و سوزش آن است. با تصویرسازی از تابش خورشید و آتش در کاغذ، شاعر به ابراز درد و رنجی که در دل حس می‌کند، می‌پردازد. همچنین اشاره می‌کند که صبر و تحمل او نیز در برابر این بیقراری ناتوان است و زندگی‌اش تحت تأثیر این عشق آشفته است. در نهایت، او به ناآگاهی محبوب از زیبایی‌اش و تأثیرات این بی‌طاقتی بر خود اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: یاد آن شخص با شوخی‌هایی که داشت، همچنان در دل ما می‌ماند و آرامش نمی‌دهد. مثل اینکه نور خورشید در دریا نمی‌تواند در جایی آرام بگیرد.
هوش مصنوعی: عشق تو مانند شراره‌ای است که کاغذ را آتش می‌زند و در وجودم پخش شده است؛ به طوری که هیچ‌گاه آرام و قرار نمی‌گیرم.
هوش مصنوعی: آرامش روح من به قدری با آزادی گره خورده که در کنار طبیعت و دشت، هیچ‌گاه راحت و قرار نمی‌گیرم.
هوش مصنوعی: تو از زیبایی‌های خود آگاه نیستی و از شدت بی‌تابی، آینه‌ای در دستانت مانند دریا، آرامش نمی‌یابد.
هوش مصنوعی: هیچ‌کس نمی‌تواند آتش عشق تو را در دل شیشه‌ای پنهان کند؛ این شعله‌ی سرکش به راحتی آرام نمی‌شود و در دل سنگی هم نمی‌ماند.
هوش مصنوعی: صبر من همچون کوهی است که تحمل می‌کند، اما در دل من نشانه‌ای از آرامش نیست و فقط بیقراری وجود دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بیقرار عشق در یک جا نمی گیرد قرار
کوه اگر لنگر شود دریا نمی گیرد قرار
آسمان بیهوده در اندیشه تسخیر ماست
باده پر زور در مینا نمی گیرد قرار
دیو را شیشه سر بسته نتوان بند کرد
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.