به قدر دستگه پامال حب مال خواهی شد
اگر دستی نخواهی داشت فارغ بال خواهی شد
خمار آرزویم بشکن و یک جرعه بر لب نه
چو جام گل زصاف رنگ مالامال خواهی شد
اگر طاووس رنگین جلوهٔ من در خرام آید
تو هم زاهد سراپا چشم از دنبال خواهی شد
تکلف بر طرف زین دست و بازو در نظر دارد
که چون دست هما بر مایهٔ اقبال خواهی شد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بررسی تأثیر عشق و خواستههای دنیوی بر زندگی و روح آدمی میپردازد. او تأکید میکند که اگر انسان بخواهد از عشق و زیباییهای زندگی بهرهمند شود، باید خود را از وابستگی به مال و ثروت دور کند. همچنین شاعر از شوق و آرزو به عنوان نیرویی میگوید که میتواند انسان را به فلاح برساند، به شرطی که از تکلف و خودخواهی بگذرد و به زیباییهای درونی و دنیوی توجه کند. در نهایت، او به این نکته میرسد که خودشناسی و آزادی از دغدغههای مادی، راه رسیدن به کمال و خوشبختی است.
هوش مصنوعی: اگر به دنبال مال و ثروت باشی، به اندازهای که به آن اهمیت بدهی، زیر فشار و مشکلات قرار میگیری. اما اگر از آنچه که داری راضی باشی و به دنبال چیزهای دیگر نباشی، آرامش و آزادی بیشتری را تجربه خواهی کرد.
هوش مصنوعی: به آرزوهایم خاتمه بده و یک جرعه به من بده، مثل جامی که از گل ساخته شده است. با این نوشیدنی، پر از شوق و خوشی خواهی شد.
هوش مصنوعی: اگر طاووس زیبا با جلوههای رنگارنگش به راه برود، تو که زاهد هستی، تمام توجهات را به او معطوف خواهی کرد و از دقت به چیزهای دیگر غافل خواهی شد.
هوش مصنوعی: زحمت و تکلف از این دست و بازو کنار گذاشته شده و در ذهن دارد که همچون دست فرشتهی هما، با اقبال و روزی همراه خواهی شد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.