|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
|
پیشخان کاربر
|
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در غزل خود از غم فراق معشوق سخن میگوید و نگران حال خود در غیاب اوست. او احساساتی همچون حیرانی و ناامیدی را با تصاویری از طبیعت و عناصر زندگی توصیف میکند. دلش نگران است که اگر صبرش به پایان برسد، از کنترلی که بر او دارد، خارج شود. در نهایت، شاعر از دیگران میخواهد تا در بزم عشق او را فراموش نکنند و به او توجه داشته باشند.
هوش مصنوعی: بدون تو چشمم همچون حلقهٔ گلابی است که در آن حیرت و سردرگمی وجود ندارد. نگران نباش، شعلهٔ دل مانند پر دمی که زلفی آشفته دارد، خاموش نمیشود.
هوش مصنوعی: قابلیت من اجازه نمیدهد که با انرژی و حرارت زیاد، لباسی غیر از یک لباس چسبان بر تنم باشد. بهتر است که عریانی وجود نداشته باشد.
هوش مصنوعی: وقتی دل انسان مانند آب کوه خروشان و بیقرار میشود، صبر و تحمل از او میرود. خدایا، نمیخواهم که کشتی زندگیام در این طوفان پرخروش غرق شود.
هوش مصنوعی: هیچکس غیر از من جویای رقص و زیبایی آن طاووس در بهشت نباشد، و هیچکس در گرداب حیرت و سردرگمی نرود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.