امشب زمی چو مجلس دلدار گرم شد
بازار گل فروشی رخسار گرم شد
جان را ز فیض عشق تعلق بود به جسم
چندان بتافت مهر که دیوار گرم شد
بر من از این باده مپیما می نگاه
سوزد دلم به سینه که بسیار گرم شد
برداشت چون نقاب ز رخ بزم در گرفت
هنگامه ای ز شعلهٔ دیدار گرم شد
جویا چو مهر مطلع انوار فیضهاست
آن سرکه از پیالهٔ سرشار گرم شد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزل وصف شبی است که مجلس یار از شراب و حضور او گرم شده است. رخسار یار از مستی میشکفد، نگاهش چون باده دل عاشق را میسوزاند و با برداشتن نقاب، شعلهٔ دیدارش مجلس را به آتش میکشد. شاعر در پایان، سرِ گرم از بادهٔ سرشار را مانند خورشید، سرچشمهٔ نور و فیض میداند.
هوش مصنوعی: امشب که مجلس یار از شراب گرم و پرشور شد، چهرهٔ یار از مستی سرخ شد و گویی بازار گلفروشیِ رخسارش رونق گرفت.
هوش مصنوعی: پیوند جان با تن از برکت عشق است. خورشید عشق چنان تابید که دیوارِ تن نیز گرم شد؛ یعنی گرمای عشق از جان به جسم هم رسید.
هوش مصنوعی: عاشق به ساقی یا یار میگوید: دیگر از این بادهٔ نگاه به من مده، زیرا دلم در سینه از گرمای بسیار آن میسوزد.
هوش مصنوعی: وقتی یار نقاب از چهره برداشت، مجلس گویی آتش گرفت و از شعلهٔ دیدار او شور و غوغایی برپا شد.
هوش مصنوعی: ای جویا، سری که از پیالهٔ لبریز گرم و مست شده، مانند خورشید سرچشمهٔ طلوع روشناییها و فیضهاست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.