|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گرفتم همچو افلاطون شوی عاقل چه خواهی شد
نگردیدی چو مجنون گر ز خود غافل چه خواهی شد
تو بیرون گرد بزم قدسی و گم کرده ای خود را
شوی گر محرم خلوت سرای دل چه خواهی شد
زخود پرواز اگر کردی تذرو گلشن قدسی
وگر ماندی به رنگ سبزه پا در گل چه خواهی شد
عنان نشئه ات را گر نگهداری قدح نوشی
تصور کن شدی از باده لایعقل چه خواهی شد
زخود یک ره سفر کن تا به بزم قدس ره یابی
وگر صد سال در دنیا کنی منزل چه خواهی شد
ترا غفلت چنین با خویش دارد آشنا جویا
نگشتی گر ز خود بیگانه‌ای غافل چه خواهی شد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به نقد غفلت انسان از خود و حقیقت وجودی‌اش می‌پردازد. او با استفاده از مثال‌هایی چون افلاطون و مجنون، بر اهمیت آگاهی و خودیابی تأکید می‌کند. دعوت می‌کند که از دنیای مادی و رنگ‌ها فراتر رفته و به خلوت دل برود تا به حقیقت هستی و بزم قدس دست یابد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر فرد در سطح ظاهری باقی بماند و غافل از خود باشد، هیچ به دست نخواهد آورد. در نهایت، او به غفلت و آشنا بودن با این حالت پراخت می‌کند و از مخاطب می‌خواهد که با جست‌وجو و کنجکاوی به شناخت درونی برسد.
هوش مصنوعی: اگر مانند افلاطون به عقل و خرد روی بیاوری، در این صورت آینده‌ات روشن خواهد بود. اما اگر مانند مجنون بشوی و از خود بی‌خبر بمانی، در آن صورت چه سرنوشتی خواهی داشت؟
هوش مصنوعی: اگر در جمع باطنی و معنوی باشی و از خودت غافل شده باشی، وقتی به درون دلت راه پیدا کنی، تبدیل به چه کسی خواهی شد؟
هوش مصنوعی: اگر از خودت رها شوی و به اوج پرواز کنی، به باغی مقدس و زیبا خواهی رسید. اما اگر در دنیای مادی و نقش‌های روزمره باقی بمانی، چه سرنوشتی خواهی داشت؟
هوش مصنوعی: اگر بتوانی کنترل نشئه‌ات را در دست بگیری، خود را در حال نوشیدن قدحی تصور کن. اگر از باده‌ای بنوشی که عقل را از دست می‌دهد، چه حالتی خواهی داشت؟
هوش مصنوعی: تا خود را اصلاح کنی و به مقام معنوی بالایی برسی، باید قدمی در راه سفر معنوی برداری. اگر حتی صد سال در دنیا زندگی کنی و در خوشی‌های دنیوی غرق شوی، به کجا خواهی رسید؟
هوش مصنوعی: اگر تو از خود غافل باشی و توجهی به درونت نداشته باشی، نمی‌توانی به حقیقت وجودی‌ات پی ببری و بی‌خیال از خودت به زندگی ادامه خواهی داد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
زدل طرفی نبستی در جهان گل چه خواهی شد؟
نگردیدی گهر در بحر، در ساحل چه خواهی شد؟
تو کز خواب گران در عین ره سنگ نشان گشتی
اگر بارافکنی در دامن منزل چه خواهی شد؟
زطوف کعبه گل، سجده چشم از مردمان داری
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.