خلوت تن از فروغ جوهر جان روشن است
آری این مهمانسرا از فیض مهمان روشن است
از گداز تن دل ارباب عرفان روشن است
گرنه باور داری از شمع شبستان روشن است
کی نهان مانند در آفاق صاحب گوهران
استخوان پاک همچون صبح تابان روشن است
عشق در آغوش آفت پرورد عشاق را
شمع ما آزادگان از باد دامان روشن است
زاهد از ظلمت سرای جهل بیرون نه قدم
کز چراغ لاله کهسار و بیابان روشن است
آبیار نخل جرأت نیست جز جیحون عشق
زآتش دلها چراغ چشم شیران روشن است
می فشارد پای همت در ره سوز و گداز
شمع سان آن را که جویا دیدهٔ جان روشن است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل دربارهٔ روشنیای است که از جان، عشق و سوختن پدید میآید. شاعر با تمثیل شمع میگوید گداختن تن مایهٔ روشنی دل عارف است و پاکگوهران پنهان نمیمانند. سپس زاهد را از تاریکی نادانی بیرون میخواند و عشق را سرچشمهٔ جسارت میداند. در پایان، جویا کسی را میستاید که چون شمع در راه سوز و گداز پایدار میماند.
هوش مصنوعی: خانهٔ تن از پرتو گوهر جان روشن است؛ آری، این مهمانخانه از برکت مهمانش که جان است نور دارد.
هوش مصنوعی: دل عارفان از آبشدن و کاستن تن روشن میشود؛ اگر باور نداری، به شمع شبستان بنگر که با سوختن و آبشدن خود روشنی میدهد.
هوش مصنوعی: کسانی که گوهر و ذات پاک دارند هرگز در جهان پنهان نمیمانند؛ استخوان پاک مانند صبح درخشان روشن و آشکار است.
هوش مصنوعی: عشق عاشقان را در آغوش بلا و آسیب پرورش میدهد؛ شمع ما آزادگان از بادِ دامن روشنتر میشود، یعنی آنچه دیگران را خاموش میکند ما را فروزانتر میکند.
هوش مصنوعی: ای زاهد، از تاریکخانهٔ نادانی بیرون بیا و پا به جهان بگذار، که کوه و بیابان از چراغ گل لاله روشن است و نشانههای زیبایی و حقیقت همهجا پیداست.
هوش مصنوعی: درخت دلیری و جسارت را جز رود بزرگ عشق آبیاری نمیکند؛ چراغ چشم شیران و دلیران از آتش دلها روشن است.
هوش مصنوعی: ای جویا، کسی که مانند شمع چشم جانش روشن است، در راه سوختن و گداختن با همت پایداری میکند و پا پس نمیکشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دیده شبنم گر از روی گلستان روشن است
چشم گریان من از رخسار جانان روشن است
روشن از خورشید تابان است اگر روی زمین
ظلمت آباد دل از آیینه رویان روشن است
می کند دل را سیه، رویی که شرم آلود نیست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.