صفای پیکرت آئینه دار مهتاب است
گل از رخ تو حیب و کنار مهتاب است
چمن چمن گل رنگ است بی تو در پرواز
بیا که موسم جوش بهار مهتاب است
بیا و جوش گلستان فیض را دریاب
گل پیاله به بزم بهار مهتاب است
به چشم کم منگر فیض ظلمت شب را
که نور دیدهٔ شب زنده دار مهتاب است
شبی شراب گل عیش چین ز جلوهٔ ما
که آبی آمده بر روی کار مهتاب است
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیتهای طبیعت در کنار نور و زیبایی مهتاب است. شاعر از معشوق خود دعوت میکند که با حضورش فصل بهار را زیباتر کند و از شادی و نشاط گلستان بهرهمند شود. او همچنین به زیباییهای شب و تاثیر حضور مهتاب بر شبهای تار اشاره میکند و از جذابیتهای لحظات شاد و عاشقانه در کنار معشوق سخن میگوید.
هوش مصنوعی: زیبایی چهرهات مانند آیینهای است که تابش ماه را نشان میدهد و گلها همچون حجاب و زینت کنار ماه تابان به نظر میآیند.
هوش مصنوعی: چمنها پر از گلهای زیبا هستند، اما بدون وجود تو، جلوهای ندارند. بیا و همراه من شو، زیرا زمان بهار و شوق زندگی فرارسیده است.
هوش مصنوعی: بیا و از خوشیها و زیباییهای بهار بهرهمند شو، زیرا هر گل مانند پیالهای است که در میهمانی بهار و تحت نور مهتاب قرار دارد.
هوش مصنوعی: به چشمان کمنور من ننگر، چرا که ظلمات شب برای من نعمتاند و روشنی پرچم شبزندهدار، نور مهتاب است.
هوش مصنوعی: شبی نوشیدنی خوشی و لذت را به خاطر زیبایی ما در دست داریم که گویی آبی بر چهره ماه میتابد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.