دیده از فیض تو پریخانه شده است
نکته از جوش تماشای تو دیوانه شده است
می پرستان همه وارسته ز بند خویشند
خط آزادی دلها خط پیمانه شده است
نرسیدی دمی ای بخت به فریاد دلم
بهر خواب تو مگر ناله ام افسانه شده است
در هوای طلب وصل تو ای شمع نگاه
نفس سوخته خاکستر پروانه شده است
شوخ طبعان چو سویدا به دلت جای دهند
بسکه جویا سخنکهای تو رندانه شده است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه و رندانه از اثر جلوهٔ معشوق بر چشم و سخن عاشق آغاز میشود. سپس از آزادی بادهپرستان، بیاعتنایی بخت به نالهٔ عاشق و سوختن او در آرزوی وصال سخن میگوید. در پایان، شاعر با تخلص خود به سخن رندانهاش میبالد که در دل شوخطبعان جا میگیرد.
هوش مصنوعی: چشمم از فیض و لطف تو مانند پریخانه پر از جلوههای زیبا شده است، و حتی نکته و سخن از شور تماشای تو دیوانه و بیقرار گشته است.
هوش مصنوعی: بادهپرستان همگی از بند خودپرستی رها شدهاند. خط پیمانهٔ شراب برای دلها همچون سند آزادی شده است.
هوش مصنوعی: ای بخت، لحظهای به فریاد دلم نرسیدی. گویا نالهام برای تو قصهٔ خواب شده است که به جای بیدار کردنت، خواب تو را سنگینتر میکند.
هوش مصنوعی: ای که نگاهت چون شمع روشن است، در آرزوی رسیدن به وصال تو نفس سوختهام مانند پروانه به خاکستر بدل شده است.
هوش مصنوعی: شاعر به خود میگوید: ای جویا، سخنان کوچک و نکتههای تو چنان رندانه شده است که شوخطبعان تو را مانند سویدا، یعنی نقطهٔ سیاه میان دل، در دل خود جای میدهند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.