|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
نه همین رشک رخ و زلفش گل و سنبل گداخت
خاک پای باغ را تا ریشه های گل گداخت
از هوای گلستان صاف طراوت می چکد
یا ز شرم بوی زلفش نکهت سنبل گداخت؟
صد گلستان آرزو را آبیاری می کند
در خزان از بس ز هجر گل دل بلبل گداخت
همچو شبنم آب شد جویا گل از رشک رخش
نه همین سنبل به باغ از شرم آن کاکل گداخت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و لطافت چهره و زلف محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق و محبّت او حیات‌بخش و آرامش‌دهنده است. حسرت و آرزوی وصال محبوب به گونه‌ای است که بلبل در فصل خزان از جدایی می‌نالد و به گلستان آرزوها می‌اندیشد. محبوب آنقدر جذاب و دل‌فریب است که از هرگونه حرکتی در باغ، گل‌ها و گیاهان تحت تأثیر قرار می‌گیرند و حتی زلف او باعث ایجاد عطر و طراوت در فضا می‌شود. در نهایت، شاعر همچون شبنم، از عشق به محبوب، آب می‌شود و به نوعی فانی در زیبایی اوست.
هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی و جذابیت چهره و موهای محبوب اشاره دارد که باعث حسادت دیگران می‌شود. همچنین بیانگر این است که زیبایی او آنقدر عمیق و متعالی است که حتی خاک پایش هم به ریشه‌های گل‌ها نفوذ کرده و تبدیل به گل و سنبل می‌شود. در واقع، این زیبایی تأثیری فراتر از ظاهر دارد و به همه چیز اطرافش ارزش و شگفتی می‌دهد.
هوش مصنوعی: از هوای دلنشین گلستان عطر و تازگی فرو می‌ریزد یا بویی که از شرم زلف او برمی‌خیزد، عطر خوش سنبل را به یاد می‌آورد؟
هوش مصنوعی: بسیاری از آرزوها مانند گلستانی هستند که در فصل پاییز به خاطر درد جدایی، به شدت تحت فشار قرار گرفته‌اند و با دقت و توجه نیاز به آب و پرورش دارند. بلبل، که نمادی از عشق و احساس است، از غم جدایی به شدت آسیب دیده و دلتنگی‌اش او را می‌سوزاند.
هوش مصنوعی: مانند شبنم، جویا به خاطر زیبایی و جذابیت گل، به آب می‌افتد و این تنها سنبل نیست که از شرم و حیا برخوردار است، بلکه گیسوان آن نیز در برابر زیبایی دل‌فریبش ذوب می‌شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.