شد از یاد گل رویی دلم حسرت نصیب امشب
بود پرواز رنگ می به بال عندلیب امشب
تب گرم محبت دارم و از جستن نبضم
رگ برق است هر انگشت در دست طبیب امشب
شود هر غنچه را در بر قبا پیراهن طاقت
چو بخرامد به باغ آن سرو قد جامه زیب امشب
چسان فردا نگهدارم عنان اضطرابش را
به امید وفایی گر دهم دل را فریب امشب
ز دل عزم طواف دیده دارد اشک می ترسم
که ماند در ره از حیرانیم جویا غریب امشب



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از حسرت و عشق سخن میگوید، به یاد روی محبوبش در شب، که دلی پر از حسرت و اشتیاق دارد. او به زیبایی و پرواز مرغ عشق اشاره میکند و بیان میدارد که محبتش گرم است، اما در عین حال نگران حال دلش است. او از زیبایی گلها و سروی صحبت میکند که در باغی میدرخشد و این موضوع نشاندهنده عشق و زیبایی است. شاعر در پایان، به دلواپسی خود برای فردا و امید به وفا و در عین حال احساس حیرت و غریبگویی خود اشاره میکند.
هوش مصنوعی: دلم امشب پر از حسرت شده، از یاد گل و روی زیبا رفتهام و آرزو دارم که کاش میتوانستم با صدای خوش بلبل، لحظاتی را پر از رنگ و نشاط سپری کنم.
هوش مصنوعی: من در آتش عشق میسوزم و وقتی نبضام را معاینه میکنند، هر انگشت پزشک مانند برق میزند.
هوش مصنوعی: هر غنچهای در کنار خود لباس زیبایی میپوشد، وقتی که آن سرو بلند به باغ میآید و جلوه میکند.
هوش مصنوعی: چطور میتوانم فردا کنترل اضطرابم را در دست بگیرم، در حالی که امشب با امید به وفا و صداقت، قلبم را فریب میدهم؟
هوش مصنوعی: دل دلم نمیآید که در این شب غمگین چشمهایم اشک بریزند. میترسم که در میان این همه سردرگمی و تنهایی، اشکهایم در مسیر گم شوند و به هیچ جا نرسم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.