چه خواهد شد دمی با غنچه همآواز اگر باشی
ز خاموشی به افلاطون دل، دمساز اگر باشی
توان در عالم دل داد، داد خودنماییها
نهان همچون اثر در پردهٔ آواز اگر باشی
دلت پا تا به سر گوش نصیحت آرزو گردد
چو گل در فکر انجام خود از آغاز اگر باشی
قماش گفتگویت میشود رنگی برون آرد
به خوناب جگر جویا سخنپرداز اگر باشی


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به پرسش از حال و هوای غنچه و ارتباط آن با دل میپردازد. او بیان میکند که اگر انسان بتواند با دل خود ارتباط برقرار کند و از خاموشی بیرون بیاید، به آوای دل نزدیکتر خواهد شد. همچنین، او به ضرورت گوش سپردن به نصیحت و آرزوها اشاره میکند و بر این نکته تأکید دارد که گفتوگوی دل میتواند رنگ و بویی خاص به زندگی بدهد. در نهایت، شاعر تأکید میکند که برای اظهار عواطف و احساسات، باید با حقیقت درون خود صادق بود.
هوش مصنوعی: اگر لحظهای با غنچه همصدا شوی، چه پیش خواهد آمد، اگر در دلسوزی به افلاطون ملحق شوی و خاموشی را کنار بگذاری؟
هوش مصنوعی: در دنیا تواناییهای خود را به نمایش بگذار، اما همچون یک اثر هنری، زیباییهای خود را در پس پردهٔ لذت و ظرافت پنهان کن.
هوش مصنوعی: اگر دلت کاملاً آماده و شنوا باشد، مانند گلی که به فکر شکفتن و زیباییاش است، میتوانی از ابتدا به فکر نتیجه کارهایت باشی.
هوش مصنوعی: اگر در گفتگوهایت به دقت و به زیبایی سخن بگویی، کلامت مانند رنگی زیبا از دل و جانت بیرون میآید و همین میتواند دیگران را به شنیدن و جذب کردن وا دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.