قدت سرویست جانا سایه پرور
به صد دل در هوای او صنوبر
به آن خط بردی از اهل قلم دست
نباشد آری انگشتان برابر
چنان با دعویت در تابم از شمع
که خواهم از تن او برکنم سر
همین بس در معارف وجد واعظ
که کوبد پای بر بالای منبر
رقیب ار گویدت تا پیش عشاق
مرا با خود ببر با خود میاور
به رسم تحفه گر جامی سوی فارس
فرستد این غزل را تازه و تر
ز جان فارسی گویان شیراز
برآید نعره الله اکبر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از زیبایی و وقار محبوبش سخن میگوید و قد او را به درخت سرو تشبیه میکند. او با عشق و شوقی عمیق در تحسین محبوبش، خود را تحت تأثیر قرار میدهد و میگوید که همچون شمع در عشق او میسوزد. شاعر نیز در این غزل به اوضاع اجتماعی و دیوانگی عشق اشاره میکند و از رقیب میخواهد که در عشقش او را همراهی کند. در پایان، شاعر با ارجاع به فرهنگ و ادبیات فارس، غزلی را به عنوان هدیه به دیاری که دوست دارد، ارسال میکند.
هوش مصنوعی: قد تو مانند سرو است، ای جانا، و سایهات پر از محبت است. صد دل برای عشق تو در آرزوی تو همچون صنوبر منتظرند.
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که تو با قلم خود خطی زیبایی نوشتهای که هیچکس از اهل نویسندگی مانند آن را نمیتواند بنویسد و انگشتان دیگران در برابر او ناتوان و نامناسب به نظر میرسند. در واقع، این عبارت به توانایی و مهارت بالای نویسنده در خلق آثار ادبی اشاره دارد.
هوش مصنوعی: من به قدری تحت تأثیر دعوت تو هستم که مانند شمعی گداخته شدهام و چنان شوقی دارم که میخواهم از وجود او رها شوم و به او نزدیکتر شوم.
هوش مصنوعی: این کافی است که در نکات دینی و مسائل اخلاقی، موعظهکننده تنها با صدا و حرکاتش بر بالای منبر تکیه میکند و تأکید میکند.
هوش مصنوعی: اگر رقیب به تو بگوید که مرا با خودت به سوی عاشقان ببر، بیحیایی نکن و او را با خود نبر.
هوش مصنوعی: اگر کسی بخواهد به عنوان هدیه، یک لیوان به فارس بفرستد، باید این غزل را تازه و باحال ارسال کند.
هوش مصنوعی: از دل فارس زبانان شیراز فریاد الله اکبر برمیآید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
پریچهره بتی عیار و دلبر
نگاری سروقدّ و ماهمنظر
سیهچشمی که تا رویش بدیدم
سرشکم خون شدهست و بَرّ مشجر
اگر نه دل همی خواهی سپردن
[...]
غنودستند بر ماه منور
خط و زلفین آن بت روی دلبر
یکی را سنبل نو رسته بالین
یکی را لالۀ خود روی بستر
ز مشکین جعد زنجیرست گویی
[...]
مرا، دی عاشقی گفت ای سخنور
میان عاشق و معشوق بنگر
نگه کن تا چه باید هر دوانرا
وزین دو کز تو پرسیدم بمگذر
چه خواهد دلبر از دلجوی بیدل ؟
[...]
همایون جشن عید و ماه آذر
خجسته باد بر شاه مظفر
امیر انشاه بن قاورد جغری
جمال دین و دین را پشت و یاور
خداوندی ، کجا کوته نماید
[...]
نه نقصانی پذیرد همچو جوهر
نه زان گردد مرو را حال دیگر
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.