ای ز همه صورت خوب تو به
صورک الله علی صورته
روی تو آیینه حق بینی است
در نظر مردم خودبین منه
بلکه حق آیینه و تو صورتی
وهم دویی را به میان ره مده
صورت از آیینه نباشد جدا
انت به متحد فانتبه
هر که سر رشته وحدت نیافت
پیش وی این نکته بود مشتبه
رشته یکی دان و گره صد هزار
کیست کزین رشته گشاید گره
هر که چو جامی به گره بند شد
گر به سر رشته رود باز به



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی دربارهٔ وحدت وجود است. جامی چهرهٔ معشوق را آیینهٔ حق میخواند، سپس این نسبت را وارونه میکند: حق آیینه است و معشوق صورتی در آن، و صورت از آیینه جدا نیست. آنگاه با تمثیل رشته و گره، کثرت جهان را گرههایی بر یک رشتهٔ واحد میداند. در پایان، خود را که گرفتار این گرههاست به بازگشت به سرِ رشتهٔ وحدت فرامیخواند.
هوش مصنوعی: ای کسی که چهرهٔ زیبای تو از همهٔ صورتها بهتر است؛ خداوند تو را بر صورت خویش آفریده است. مصراع دوم اشاره به حدیث «خلق الله آدم علی صورته» است.
هوش مصنوعی: چهرهٔ تو آیینهای است که حق را در آن میتوان دید؛ آن را در برابر چشم مردم خودبین قرار مده، چون آنان جز خود چیزی نمیبینند.
هوش مصنوعی: بلکه درستتر آن است که حق آیینه است و تو صورتی هستی که در آن پدیدار شدهای؛ گمانِ دوگانگی میان خود و حق را راه مده.
هوش مصنوعی: صورتی که در آیینه پیداست از آیینه جدا نیست؛ تو نیز با او یکی هستی، پس آگاه و بیدار شو.
هوش مصنوعی: هر کس سرِ رشتهٔ وحدت وجود را به دست نیاورده باشد، این نکته برایش پوشیده و مبهم میماند.
هوش مصنوعی: هستی را یک رشته بدان که صد هزار گره، یعنی تعیّنات و کثرتها، در آن افتاده است؛ کیست که بتواند این گرهها را از رشته بگشاید؟
هوش مصنوعی: هر کس مانند جامی گرفتار گرهها، یعنی کثرت و تعلقات، شده باشد، بهتر است به سرِ رشته، یعنی اصل وحدت، بازگردد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در هوس این دو سه ویرانه ده
کار فلک بود گره در گره
چون دل شب حاملهٔ مهر گشت
بر شب حامل مه کامل گذشت
حامل یک ماهه نه بل یکشبه
تاجوری زاد در آن کوکبه
همسر گل مینشود هر گیاه
جای عبادت ننشیند گناه
عقل من ای چشم تو بادا سپید
چشم من ای روی تو بادا سیاه
روی بتابید ز روی بتان
[...]
منتی، بر جان من خسته نه
لقمه ای زآن خوان وصالم بده
سیب زنخدان تو را به ز به
یافت دلم متعه الله به
دانه خال از ذقنت چون نمود
دانه چو هرگز ننماید ز به
گشت به از دانه خال آن ذقن
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.