ای دل و دیده هر دو خانه تو
سر من خاک آستانه تو
کاش بر من رسد نه بر توسن
دمبدم زخم تازیانه تو
همه تن گوش می شوم از شوق
هر کجا می رود فسانه تو
هر کسی خوش به گوشه طربی
من و غمهای بی کرانه تو
هر طرف ناوک از چه می فکنی
دل ما بس بود نشانه تو
بهر ناکشتنم بهانه مجوی
که مرا می کشد بهانه تو
جامیا بوی درد می آید
از غزلها عاشقانه تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل خود را خاک درگاه معشوق میداند و آرزو میکند تازیانه و تیر او به جای دیگران بر خودش فرود آید. او در برابر شادی دیگران، غم بیپایان معشوق را سهم خود میداند و میگوید بهانهجویی معشوق برای نکشتنش خود کشنده است. در پایان جامی خطاب به خود میگوید که از غزلهایش بوی درد عشق برمیخیزد.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که دل و چشم من هر دو جایگاه تو هستند، سر من خاک درگاه توست و در برابرت فروتنم.
هوش مصنوعی: کاش ضربههای پیاپی تازیانهٔ تو به جای اسب سرکشت بر من فرود آید؛ یعنی آزار تو را به جان میخرم.
هوش مصنوعی: هر جا که سخن و داستان تو گفته میشود، از شوق سراپا گوش میشوم تا آن را بشنوم.
هوش مصنوعی: هر کس در گوشهای به شادی و خوشی مشغول است، اما سهم من غمهای بیپایان عشق توست.
هوش مصنوعی: چرا تیر نگاهت را به هر سو پرتاب میکنی؟ دل ما برای هدف تیرهای تو کافی است.
هوش مصنوعی: برای نکشتن من بهانه نتراش، زیرا همین بهانهآوردن و دوریکردن تو خود مرا میکشد.
هوش مصنوعی: ای جامی، از غزلهای عاشقانهٔ تو بوی درد و رنج عشق به مشام میرسد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
پنجمینت منزل است خانهٔ تو
سنّت انبیا ستانهٔ تو
کعبه سنگی بر آستانهٔ تو
قبله راهی به سوی خانهٔ تو
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.