گرچه طفلی و هنوزت شکر آلوده شیر
دل صد پیر و جوان هست به عشق تو اسیر
هدف تیر خودم ساز که باری به طفیل
به من افتد نظرت چون نگری از پی تیر
رهزن اهل طریقت شدی ای تازه جوان
وای ما گرنه مددگار بود همت پیر
گر کنم بر سر کوی تو ز خارا بستر
زیر پهلوی من آن نرم تر آید ز حریر
جذبه عشق توام طور خرد بر هم زد
گر کنم بی خودیی بر من دیوانه مگیر
چند گریم ز غمت آه کزین رشحه درد
نتوان نقش جفا شستنت از لوح ضمیر
جامی آمد به سر کوی تو جان بر کف دست
گرچه این تحفه بود پیش سگان تو حقیر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه خطاب به معشوقی نوجوان که با وجود کودکی، دل پیر و جوان و حتی اهل طریقت را ربوده است. عاشق آرزو میکند دستکم نشانهٔ تیر او شود تا نگاهی بیابد، سختی کوی یار را خوش میدارد و بیخودی خود را به کشش عشق نسبت میدهد. در پایان، جامی جان خود را با فروتنی پیشکش میکند و آن را حتی برای سگان کوی یار ناچیز میشمارد.
هوش مصنوعی: هرچند هنوز کودکی و لب شیرینت هنوز به شیر آغشته است، دل صدها پیر و جوان گرفتار عشق تو شده است.
هوش مصنوعی: مرا نشانهٔ تیر خود کن تا دستکم به بهانهٔ تیر، وقتی به دنبال آن نگاه میکنی، نگاهت بر من بیفتد.
هوش مصنوعی: ای جوان نوخاسته، تو راه اهل سلوک را میزنی و دلشان را میربایی؛ اگر همت و یاری پیر طریقت پشتیبان ما نبود، وای بر حال ما.
هوش مصنوعی: اگر در کوی تو بر سنگ خارا بخوابم، آن سنگ زیر پهلویم از ابریشم نرمتر مینماید.
هوش مصنوعی: کشش عشق تو حال و سامان عقلم را به هم ریخت؛ پس اگر از بیخودی کاری کنم، بر من دیوانه خرده مگیر.
هوش مصنوعی: تا کی از غم تو بگریم؟ افسوس که با این قطرههای اشک دردآلود نمیتوان نقش ستم تو را از صفحهٔ دل پاک کرد.
هوش مصنوعی: جامی جان بر کف به کوی تو آمده است تا آن را پیشکش کند، هرچند این هدیه نزد سگان کوی تو هم ناچیز است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چاکرانت به گه رزم چو خیاطانند
گرچه خیاط نیَند، ای مَلک کشور گیر
به گزِ نیزه قد خصم تو میپیمایند
تا ببُرّند به شمشیر و بدوزند به تیر
بوستان سبز شد و مرغ در آمد به صفیر
ناله مرغ دلارام تر از نغمه زیر
ابر فروردین گویی به جهان آذین بست
که همه باغ پرندست و همه راغ حریر
گه زرهباف شود باد و گهی جوشندوز
[...]
ای خردمند و هنر پیشه و بیدار و بصیر
کیست از خلق به نزدیک تو هشیار، و خطیر
گر خطیر آن بودی کهش دل و بازوی قوی است
شیر بایستی بر خلق جهان جمله امیر
ور به مال اندر بودی هنر و فضل و خطر
[...]
در زمانی بجهان آن دو بگردند دلیر
وز جهانی بزمان آن دو بر آرند دمار
چون نگه کرد بدان دخترکان مادر پیر
سیر بودند یکایک، چه صغیر و چه کبیر
کردشان مادر بستر همه از سبز حریر
نه خورش داد مر آن بچگکان را و نه شیر
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.