کرده‌ست مرا بی سر و بی سامان بخت
یارب که مباد هیچکس ویران بخت
من زار همی گریم و خوش می‌گویم
ای همنفسان دریغ آن سلطان بخت
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
کرده‌ست مرا بی سر و بی سامان بخت
یارب که مباد هیچکس ویران بخت
من زار همی گریم و خوش می‌گویم
ای همنفسان دریغ آن سلطان بخت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این مرثیه به غم بزرگ خود بابت فقدان فرزند سلطان بخت می‌پردازد و احساس ویرانی و بی‌سامانی خویش را بیان می‌کند. او از درد و اندوهی عمیق سخن می‌گوید که در جانش نشسته و با غم و اشک خود ابراز می‌کند. همچنین، شاعر با ابراز همدردی و درد مشترک، دیگران را به یاد سلطان بخت دعوت می‌کند و از شیفتگی و محبت او می‌گوید.
هوش مصنوعی: به من آسیب زده و مرا در وضعیت نابسامانی قرار داده است. ای کاش هیچکس همچنان دچار بدحالی و بدبختی نشود.
هوش مصنوعی: من به شدت غمگینم و در عین حال با کلماتی شیرین صحبت می‌کنم. ای دوستان، افسوس که آن پادشاه بخت و اقبال دیگر در کنار ما نیست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.