آن دل نگویمش من آن سنگ خاره باشد
از دست جور هجرت صد جامه پاره باشد
برقع ز روی برکن ای ماه دلفروزم
چون وصل نیست باری یک دم نظاره باشد
ای قدّ همچو سروت در غایت بلندی
سر میکشد قد تو از ما چه چاره باشد
عشّاق روی خوبت بسیار در جهانند
چون من هزار عاشق کی در شماره باشد
من بلبل غزلخوان بر روی چون گل تو
آخر بگو نگارا دستان چه کاره باشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان احساسات عاشقانه و درد هجرت میپردازد. او دل خود را به سنگی تشبیه میکند که از سختی و رنج هجرت پارهپاره شده است. سپس از معشوق خود میخواهد که برقع خود را کنار بزند و چهره زیبا و دلربای خود را نمایان کند، زیرا در دوری از او هیچ لذتی ندارد. شاعر با ابراز حسرت از قد و قامت معشوق، به فراوانی عاشقان دیگر نیز اشاره میکند و در نهایت به زیبایی معشوق میتازد و سوال میکند که دستان او در این عشق چه نقشی دارد.
هوش مصنوعی: من به آن دل نمیگویم که چون سنگ سخت است، چرا که غم هجرت باعث شده تا لباسهایش را هزاران بار پاره کند.
هوش مصنوعی: ای ماه زیبا، چادر خود را از رویت کنار بزن، زیرا که وقتی به هم نرسیدیم، خوب است که یک لحظه به من نشان بدهی.
هوش مصنوعی: ای قامتت چون سرو بلند است و سر به آسمان میساید، ما چه میتوانیم بکنیم در برابر این زیبایی؟
هوش مصنوعی: عاشقان زیبایی تو در دنیا بسیارند و من تنها یکی از آنها هستم. با این حال، نمیتوانم شمار عاشقان را دقیقاً مشخص کنم، چون تعدادشان بسیار زیاد است.
هوش مصنوعی: من مثل بلبل آوازخوانی هستم که به زیبایی تو مینگرم، حالا بگو عزیزم، دستانت چه نقشی در این زیبایی دارند؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای سروری که زیبد ، کز نعل مرکب تو
در دست و پای دولت، خلخال و پاره باشد
خورشید چرخ پیما ، با آن شکوه و هیبت
در موکب جلالت ، خود یک سواره باشد
در معرضی که خشمت ، آهخت تیغ کینه
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.