مرا جز شور تو در سر چه باشد
مرا جز وصل تو درخور چه باشد
شبی از روی لطف و مهربانی
گر آیی نزدم ای دلبر چه باشد
غریبی بی نوایی گر نوازی
ثوابی کن از این بهتر چه باشد
گر آیی پیشم ای سرو سمنبوی
نثار پای تو جز سر چه باشد
وگر بی انتظار از در درآیی
زهی لطفت از آن خوشتر چه باشد
رخم چون زر شد از هجران نگارا
بگو وجهی نگویی زر چه باشد
سر و افسر نهادم در ره عشق
چو سر رفتم غم افسر چه باشد
مرا افسون عشقت کرد بیهوش
به من افسون افسونگر چه باشد
به ظلمات شب هجرت فتادم
بجز نور رخت رهبر چه باشد
نگارا با منت این جور و خواری
نمیدانم نظر تا در چه باشد
بیا کاندر شب تاریک هجران
به چشمم بی تو ماه و خور چه باشد
برت ناخوردهام ای سرو آزاد
گرم گیری شبی در بر چه باشد
به من گفتی جفاکار وفاجوی
جهان را جز برِ این دل، بر چه باشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: گوینده، که تخلصش «جهان» است، در شب هجران از معشوق میخواهد که شبی به دیدارش بیاید و او را در آغوش بگیرد. او خود را غریب و بینوا میخواند و سر و تاج خود را در راه عشق نثار میکند. چهرهٔ زرد از هجران و تاریکی شب جدایی را وصف میکند و تنها نور روی یار را راهنمای خود میداند. در پایان از ستم معشوق شکایت میکند و میگوید جز دلی اندوهگین بهرهای ندارد.
هوش مصنوعی: در سر من جز شور و سودای عشق تو چیزی نیست، و جز رسیدن به تو هیچ چیز سزاوار و درخور من نیست.
هوش مصنوعی: ای دلبر، چه میشود اگر شبی از سر لطف و مهربانی نزد من بیایی؟
هوش مصنوعی: اگر غریبی تنها و بیچیز را دلجویی کنی، کار ثوابی کردهای. چه ثوابی از این بهتر است؟
هوش مصنوعی: ای یار سروقامت و خوشبو، اگر نزد من بیایی، جز سرم چیزی ندارم که پیش پایت نثار کنم.
هوش مصنوعی: و اگر بیخبر و بیآنکه چشمبهراهت باشم از در درآیی، این لطفی بزرگ است و چیزی از آن خوشایندتر نیست.
هوش مصنوعی: ای نگار، رخسارم از دوری تو مانند زر زرد شده است. چارهای بگو؛ چرا نمیگویی این زر چه ارزشی دارد؟ «وجه» هم به معنای چهره است و هم به معنای پول و چاره، و شاعر با آن بازی کرده است.
هوش مصنوعی: سر و تاج خود را در راه عشق نهادم. وقتی سر از دست رفت، دیگر غم تاج و مقام معنایی ندارد.
هوش مصنوعی: افسون عشق تو مرا از خود بیخود کرده است؛ پس افسون هیچ جادوگر دیگری بر من کارگر نیست.
هوش مصنوعی: در تاریکی شب جدایی از تو افتادهام و جز روشنی چهرهٔ تو راهنمایی ندارم.
هوش مصنوعی: ای نگار، با این ستم و خواری که بر من روا میداری، نمیدانم نظر و قصد تو سرانجام به کجا میانجامد.
هوش مصنوعی: بیا، زیرا در شب تاریک هجران، بی تو ماه و خورشید در چشم من ارزشی ندارند.
هوش مصنوعی: ای سرو آزاد، هنوز از تو بهرهای نبردهام. چه میشود اگر شبی مرا در آغوش بگیری؟ «بر» هم به معنای میوه است و هم آغوش، و سرو درختی بیمیوه است.
هوش مصنوعی: به من، که جویای وفا هستم، سخن جفاآمیز گفتی. «جهان»، تخلص شاعر، جز حاصل این دل اندوهگین چه بهرهای دارد؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شهنشه گفت ازین بهتر چه باشد
به پا کی خود جزین در خورچه باشد
چو نام اینست نام آور چه باشد
مکرم تر بود از هر چه باشد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.