آن بنده که جز تو کس ندارد
جز بندگیت هوس ندارد
رنجور فراقت ای دلارام
جز یک نفس از نفس ندارد
در راه تو شاه باز عشقست
اندیشه ز خرمگس ندارد
آن بلبل دل که پای بندست
چون بانگ در این قفس ندارد
بیچاره کسی که غرق دریاست
کاو راه ز پیش و پس ندارد
فریاد غم دل جهان رس
کاین بنده بجز تو کس ندارد
مسکین دل من محیط عشقست
واندیشه ز بار خس ندارد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و وابستگی عمیق خود به معشوق سخن میگوید و تاکید میکند که هیچکس جز او در زندگیاش وجود ندارد. او از رنج و درد جدایی و نداشتن امکان نفس کشیدن در غیاب محبوبش مینالد. عشق را به پرواز پرندهای تشبیه میکند که به دنبال معشوق است و از اندیشههای بیهوده دوری میجوید. در نهایت، او احساس میکند که در دنیای عشق غرق شده و هیچ راه برگشتی ندارد.
هوش مصنوعی: کسی که جز تو کسی را ندارد و فقط به خدمتگزاری تو دل بسته است، هیچ آرزویی جز بندگی تو ندارد.
هوش مصنوعی: عزیزم، دوری تو من را به شدت ناراحت کرده و جز یک نفس که از تو دورم، چیزی را احساس نمیکنم.
هوش مصنوعی: در مسیر عشق تو، مانند شاهینی که به پرواز درآمده، اندیشهای در مورد زنبور کوچک و بیاهمیت ندارد.
هوش مصنوعی: بلبلی که دلش گرفتار است، وقتی که در این قفس بانگ نمیزند، نشان میدهد که آزادی و فضای باز را از دست داده و نمیتواند آنچه در دل دارد، بیان کند.
هوش مصنوعی: کسی که در دریا غرق شده، به حال بدی دچار است و هیچ راهی برای نجات ندارد.
هوش مصنوعی: فریاد درد و اندوه قلبم به گوش جهانیان رسیده که این بنده جز تو کسی را ندارد.
هوش مصنوعی: دل من در دنیای عشق غرق شده و همیشه نگران بار سنگین غم و غصه نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.