ندارم دل که دل بردارم از تو
اگرچه هست بس آزارم از تو
گل وصلت به دست دیگرانست
نصیب آخر چرا شد خارم از تو
عزیز بس کسی بودم نگارا
کنون چون خاک باری خوارم از تو
بپرس از روی زرد و آه سردم
کنون چون گرم شد بازارم از تو
اگر یاری و دلداری چنین است
برو جانا که من بیزارم از تو
چرا باری نباشد بر درت بار
ولی بر دل بود بس بارم از تو
نهال قامتت خوش در بر آمد
بحمدالله که برخوردارم از تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از معشوقی گله میکند که وصالش نصیب دیگران شده و برای او فقط خار و خواری و رنج مانده است. شاعر با بازیهای لفظی مانند «بار» و «بر» و طعنهٔ «گرمی بازار» حال زار خود را نشان میدهد. یک جا از سر خشم میگوید «برو که از تو بیزارم»، اما غزل را با شکرگزاری از بهرهمندی از قامت یار به پایان میبرد که آمیزهای از دلبستگی و طنز تلخ است.
هوش مصنوعی: دلی برایم نمانده که بتوانم از تو دل بکنم و دست بکشم، هرچند از تو آزار بسیار دیدهام. «دل ندارم» یعنی هم دلم را بردهای و هم جرئت جدا شدن ندارم.
هوش مصنوعی: گل وصال تو در دست دیگران است. چرا سرانجام سهم من از تو فقط خار شد؟
هوش مصنوعی: ای محبوب، روزگاری نزد کسان بسیار عزیز بودم، اما اکنون به سبب تو مانند خاک خوار و بیارزش شدهام.
هوش مصنوعی: حال مرا از چهرهٔ زرد و آه سردم بپرس، که ببینی بازار من از تو چگونه «گرم» شده است. این سخن طعنهآمیز است و منظور آشفتگی و رنجی است که از عشق او کشیده است.
هوش مصنوعی: اگر رسم یاری و دلداری همین است، ای جان، برو که من از تو بیزارم.
هوش مصنوعی: چرا یک بار هم به درگاه تو راه و اجازهٔ ورود ندارم، در حالی که از تو بار سنگینی بر دل دارم؟ شاعر با واژهٔ «بار» به دو معنای «اجازهٔ ورود» و «بار اندوه» بازی کرده است.
هوش مصنوعی: نهال قامت تو خوش بالید و به بار نشست. خدا را شکر که من از تو بهرهمندم. «برخوردار» هم بهرهمندی است و هم با «بر» به معنای میوهٔ نهال ایهام دارد. این سخن میتواند طنز تلخ باشد یا آشتی پایانی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بسی کوشم که دل بردارم از تو
که بس رونق ندارد کارم از تو
چوبی تو زندگانی دارم از تو
چرا خون جگر میبارم از تو
عنایتها توقع دارم از تو
که هم آشفته و هم زارم از تو
عزیزی پیش من چون جان اگر چه
به چشم خلق گیتی خوارم از تو
ز کار من مشو غافل، که عمریست
[...]
خراب و خسته و بیمارم از تو
دلا خون شو که من بیزارم از تو
ببین چشمم چه گلها میفشاند
ازان خاری که در دل دارم از تو
چه پرسی خانه آبادان چه پرسی
[...]
دلا تا چند در آزارم از تو
گهی نالان، گهی بیمارم از تو
تو فایز در جهان بدنام کردی
برو ای دل که من بیزارم از تو
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.