چه خوش بود به چمن در صبوح گل چیدن
دو لعل شکّر شیرین یار بوسیدن
به دست، دست نگاری به طوف در بستان
به روی مهوش دلبر چو دیده گردیدن
به سایه گل و بید و چنار و نغمه عود
نشسته بر لب جویی و باده نوشیدن
به سرو قامت دلدار خود نظر کردن
نوای بلبل خوش خوان ز شاخ بشنیدن
گذر به سوی چمن سرو را که کار منست
هزار درد ازین قامت تو برچیدن
دلا به سیر جهان رو از آن خرابه تن
که در جهان نبود خوشتر از جهان دیدن
ز صورت صنمت هیچ حاصلی نبود
ز حد مبر تو و بازآ ز بت پرستیدن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در بیتهای آغازین خوشیهای باغ را برمیشمارد: بادهٔ صبحگاهی، گلچیدن، بوسیدن یار، گردش در بوستان، نشستن کنار جوی با نوای عود و شنیدن بانگ بلبل. سپس از دردی سخن میگوید که از قامت یار نصیبش میشود و دل را فرامیخواند که از ویرانهٔ تن بیرون آید و جهان را تماشا کند. در بیت پایانی ورق برمیگردد و دل را از دلبستن به صورت ظاهری بت بازمیدارد، زیرا از آن سودی حاصل نمیشود.
هوش مصنوعی: چه خوش است که در باغ، هنگام بادهٔ صبحگاهی، گل بچینی و دو لب سرخ و شیرین چون شکرِ یار را ببوسی.
هوش مصنوعی: خوش است دست در دست معشوقی زیبا در بوستان گردش کردن و مانند چشم، گرد چهرهٔ ماهمانند دلبر گشتن و در آن نگریستن.
هوش مصنوعی: خوش است در سایهٔ گل و بید و چنار، با نوای عود، کنار جویی نشستن و باده نوشیدن.
هوش مصنوعی: خوش است به قامت بلند و سروگونهٔ یار نگاه کردن و آواز بلبل خوشآواز را از روی شاخه شنیدن.
هوش مصنوعی: ای معشوقِ سروقامت، به سوی باغ گذر کن؛ زیرا کار و نصیب من این است که از قامت تو هزاران درد برچینم.
هوش مصنوعی: ای دل، از این ویرانهٔ تن بیرون شو و به تماشای جهان برو، که در جهان چیزی خوشتر از دیدن جهان نیست. «جهان» در این بیت تخلص شاعر نیز هست و میتواند به دیدار خود شاعر هم اشاره داشته باشد.
هوش مصنوعی: از ظاهر و صورت بت تو هیچ سودی به دست نمیآید؛ از اندازه بیرون مرو و از بتپرستی بازگرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میان باغ حرام است بی تو گردیدن
که خار با تو مرا به که بی تو گل چیدن
و گر به جام برم بی تو دست در مجلس
حرام صرف بود بی تو باده نوشیدن
خم دو زلف تو بر لاله حلقه در حلقه
[...]
چو زلف یار ز خود لازم است ببریدن
گر اختیار کنی خاک پاش بوسیدن
دلا چو در حرم عشق میروی خود را
چو شمع جمع ادب نیست در میان دیدن
به خاک بوسی پایت هنوز دارم چشم
[...]
به باغ شد دل من صبحدم به گل چیدن
مراد من بود از گل جمال او دیدن
گرفته دست نگاری به دست در بستان
به ذوق در چمن و لاله زار گردیدن
چه خوش بود سر زلفین پیچ در پیچش
[...]
منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن
منم که دیده نیالودهام به بد دیدن
وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم
که در طریقتِ ما کافریست رنجیدن
به پیرِ میکده گفتم که چیست راه نجات
[...]
چو دیده در طلبت واجبست گردیدن
سرشک را بهمه جانبی دوانیدن
ببر چو معجر روسی گرفت لرزیدن
عمامه خواست زعشقش بسر بگردیدن
بپوستین تن لرزان مابدی در یاب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.