به جای هر سر مویی گرم بود جانی
فدای خاک کف پای چون تو جانانی
ز جام خویش یکی جرعه در دهانم ریز
مرا ز آن چه که خضر است و آب حیوانی
کسی که دیده بود نوبهار رویت را
دگر به خاطر او نگذرد گلستانی
میان زلف سیاهت دلم همیگوید
که را بود به جهان در چنین شبستانی
مگر ز باغ بهشت آمدی که در دنیی
بر این جمال ندیدیم هیچ انسانی
دلم ز درد تو آسایشی همییابد
که در دهند نیابد ز هیچ درمانی
مگر که سبز شود کشت زار اومیدم
مراست هر نفس از آب دیده بارانی
نه همچو روی تو باشد گلی به فصل بهار
نه چون همام به وصفت هزار دستانی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه در ستایش زیبایی معشوق است. شاعر جان خود را فدای خاک پای او میکند، جرعهٔ جام او را برتر از آب حیات میداند و روی او را از بهار و گلستان زیباتر و از جنس بهشت میشمارد. سپس از دردِ آرامشبخش عشق و اشکهایی که برای سبز شدن امیدش میریزد سخن میگوید و در پایان خود را بلبلی بیهمتا در وصف این گل بیمانند میخواند.
هوش مصنوعی: اگر به جای هر تار مویم جانی داشتم، همهٔ آن جانها را فدای خاک کف پای معشوقی چون تو میکردم.
هوش مصنوعی: از جام خودت جرعهای در دهانم بریز؛ با داشتن آن جرعه، مرا با خضر و آب حیات چه کار است؟ یعنی جرعهٔ تو از آب زندگی برتر است.
هوش مصنوعی: کسی که بهار چهرهٔ تو را دیده باشد، دیگر هیچ گلستانی به یادش نمیآید.
هوش مصنوعی: دلم که در میان زلف سیاه تو جای گرفته میگوید: چه کسی در جهان چنین خوابگاه شبانهای دارد؟ زلف سیاه به شبستانی دلپذیر برای دل تشبیه شده است.
هوش مصنوعی: گویا از باغ بهشت آمدهای، زیرا در این دنیا هیچ انسانی را با چنین زیبایی ندیدهایم.
هوش مصنوعی: دلم از درد عشق تو چنان آرامشی مییابد که از هیچ درمانی که به او بدهند به دست نمیآید.
هوش مصنوعی: به امید آنکه کشتزار امیدم سبز شود، هر دم از اشک چشمم بارانی بر آن میبارد.
هوش مصنوعی: نه در فصل بهار گلی مانند روی تو هست، و نه بلبلی که مانند همام در وصف تو نغمه سر دهد. همام خود را به بلبلِ هزاردستان و معشوق را به گل مانند کرده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مرا ز منصب تحقیق انبیاست نصیب
چه آب جویم از جوی خشک یونانی؟
برای پرورش جسم جان چه رنجه کنم؟
که حیف باشد روح القدس به سگبانی
به حسن صوت چو بلبل مقید نظمم
[...]
مرا ز منصب تحقیق انبیاست نصیب
چه آب جویم از جوی خشک یونانی
برای پرورش جسم، جان چه رنجه کنم
که حیف باشد روح القدس به سگبانی
به حُسن صوت چو بلبل مقید نظمم
[...]
مخوان فسانهٔ افراسیابِ تورانی
مگوی قصهٔ اسفندیارِ ایرانی
سخن ز خسرو و سلطانِ هفت کشور گوی
که خَتْم گشت بدو خسروی و سلطانی
معزِّ دینِ خدای و خدایگانِ جهان
[...]
در آمد از غم تو ، ای بخوبی ارزانی
بکار من چو سر زلف تو پریشانی
کنم بطبع فدای تو دیده و دل و جان
که تو عزیزتر از دیده و دل و جانی
بنفشه زلفی و گل خدی و چه می گویم؟
[...]
به هرزه بر سر دنیا مشو به نادانی
که چون توئی بچنین کار نیست ارزانی
چو عمر ضایع کردی بر آن پشیمان باش
اگرچه سود ندارد کنون پشیمانی
غم جهانی بر جان خویشتن چه نهی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.