گنجور

شمارهٔ ۱۶۵

 
همام تبریزی
همام تبریزی » غزلیات
 

عجب باشد تن از جان آفریدن

ز گل خورشید تابان آفریدن

میان چشمه خورشید تابان

لبی چون آب حیوان آفریدن

بهشتی بر سر سرو خرامان

برای نزهت جان آفریدن

دهان پسته دادن آدمی را

زبانش شکر افشان آفریدن

میان ذره بی باقوت احمر

ز در سی و دو دندان آفریدن

به زیر غمزه های چشم جادو

هزاران سحر و دستان آفریدن

از روی نازنین و خال مشکین

به یک جا کفر و ایمان آفریدن

از شب بر روز روشن سایه بانی

ز موی و روی جانان آفریدن

عجبتر زین بگویم چیست دانی

چو شاه از نوع انسان آفریدن

غیاث الدین که چون او پادشاهی

نخواهد نیز یزدان آفریدن

تعالی پادشاهی کاو تواند

از انسان مثل ایشان آفریدن



با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

در فهرست‌گذاری نسخه‌های خطی اشعار گنجور مشارکت کنید