گنجور

غزل شمارهٔ ۷۳

 
هلالی جغتایی
هلالی جغتایی » غزلیات
 

من با تو یکدلم، سخن و قول من یکیست

اینست قول من که شنیدی، سخن یکیست

بگداختم، چنانکه اگر سر برم بجیب

کس پی نمی برد که: درین پیرهن یکیست

خواهم بصد هزار زبان وصف او کنم

لیکن مقصرم، که زبان در دهن یکیست

ماه مرا بزهره جبینان چه نسبتست؟

ایشان چو انجمند و مه انجمن یکیست

صد بار از تو شوکت خوبان شکست یافت

خسرو هزار خسرو لشکر شکن یکیست

بر خاستست نقش دویی از میان ما

ما از کمال عشق دو جانیم و تن یکیست

در درگهت رقیب و هلالی برابرند

طوطی درین دیار چرا با زغن یکیست؟



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

سعادت نوشته:

حتما تصحیح کنید
ما از کمال عشق دو تنیم و چان یکیست
درست میباشد
نه ما از کمال عشق دو جانیم و تن یکیست

👆☹

شکرستان