آخر، ای آرام جان، سوی دل افگاری ببین
از جفاکاری حذر کن، در وفاداری ببین
تا به کی فارغ نشینی؟ لحظهای بیرون خرام
بر سر آن کوی هر سو، عاشق زاری ببین
یک دو روزی جلوه کن در شهر و از سودای خویش
هر طرف دیوانهای دیگر به بازاری ببین
سوی من بین و به دشنامی مشرف کن مرا
گر بدین تشریف لایق نیستم، باری ببین
چند بینی لاله و سرو سهی، ای باغبان
در سهی قدی نظر کن، لاله رخساری ببین
ای که میخواهی نشانم، بر سر کویش بیا
استخوان فرسودهای، در پای دیواری ببین
دیدن و پرسیدنش ما را محالست، ای رقیب
هم تو بسیاری بپرس از ما و بسیاری ببین
زاهدا، در خرقه پشمین، مسلمانم مخواه
در ته هر مو ازین پشمینه، زناری ببین
چند بیماری کشد مسکین هلالی در غمت؟
ای طبیب دردمندان، سوی بیماری ببین



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل پیوسته از معشوق میخواهد که به او و دیگر عاشقان نگاهی بیندازد. او از ستم معشوق مینالد، به دشنامی از او هم راضی است و خود را استخوانی پوسیده پای دیوار کوی او میداند. در میانهٔ شعر به باغبان و رقیب و زاهد هم خطاب میکند و خرقهٔ پشمین خود را پوششی بر زنار عشق میخواند. در پایان، هلالی خود را بیمار و معشوق را طبیب مینامد و از او نگاهی درمانبخش میخواهد.
هوش مصنوعی: ای آرامش جان، سرانجام به دل زخمخوردهای نگاه کن. از ستمگری دوری کن و به وفاداری بنگر و آن را برگزین.
هوش مصنوعی: تا کی آسوده و بیخیال مینشینی؟ لحظهای با ناز بیرون بیا و در آن کوی ببین که از هر سو عاشقی نالان افتاده است.
هوش مصنوعی: یکی دو روز در شهر خودنمایی کن تا ببینی عشق تو در هر بازاری دیوانهٔ تازهای پدید آورده است.
هوش مصنوعی: به من نگاه کن و با دشنامی مرا سرافراز کن. اگر سزاوار این بخشش هم نیستم، دستکم یک بار به من نگاهی بینداز.
هوش مصنوعی: ای باغبان، تا کی به لاله و سرو راست نگاه میکنی؟ به معشوق بلندبالا بنگر و رخسار لالهگون او را ببین که از آنها زیباتر است.
هوش مصنوعی: ای کسی که نشانی از من میجویی، به کوی معشوق بیا. آنجا پای دیواری استخوانهای پوسیدهای میبینی که همان من هستم.
هوش مصنوعی: ای رقیب، دیدن معشوق و احوالپرسی از او برای ما ممکن نیست. تو که به او دسترسی داری، از جانب ما بسیار از او بپرس و بسیار او را ببین.
هوش مصنوعی: ای زاهد، از من که خرقهٔ پشمینه پوشیدهام انتظار مسلمانی نداشته باش. زیر هر موی این پشمینه زناری پنهان است، یعنی دلم به بت و عشق بسته است و این ظاهر زاهدانه ریاست.
هوش مصنوعی: هلالی بیچاره تا کی در غم تو بیماری بکشد؟ ای طبیب دردمندان، به این بیمار نگاهی بکن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آخر، ای خود بین من، روزی به غمخواری ببین
از گرفتاری بپرس و در گرفتاری ببین
اینک اینک بر سر کوی تو زارم می کشند
گر ز کشتن باز نستانیم بازاری ببین
چون نخواهی دید آن خونریز را، ای دیده، بیش
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.