چون خود اگر عشوه گری داشتی
از دل زارم، خبری داشتی
پا به سر من ننهادی به ناز
گر ز من افتاده تری داشتی
مفت نرفتی زکفم زلف تو
گر شب بختم سحری داشتی
عمر به هجرت گذراندم، تمام
کاش به خاکم گذری داشتی
زخمی مژگان تو می شد، چو ما
گر دل زاهد، جگری داشتی
به شدی از لعل مسیحای تو
دردم اگر چاره گری داشتی
حنظل حرمان نشدی قسمتم
نخل وفاگر ثمری داشتی
قدر دل ما نشدی کم ز خاک
رحم به دل گر قدری داشتی
دیده نمی بود اگر باد دست
هر رگ مژگان، گهری داشتی
خوار نگشتی رگ ریحان، اگر
غالیه از خاک دری داشتی
داد دلم دادی، اگر یار هم
دلبر بیدادگری داشتی
کار، شدی بر دل دیوانه، تنگ
سینه اگر بام و دری داشتی
فصل چمن، غنچه نمی بود دل
در کف اگر مشت زری داشتی
سینه شدی جون جرس افغانکده
مرگ دل ار نوحه گری داشتی
ای دل افسرده، چه شد شورشت
آه قیامت اثری داشتی
مطلب پروانه، روا شد حزین
کاش تو هم بال و پری داشتی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل گلایهٔ عاشقی است که سراسر عمر در هجران گذرانده است. شاعر بیشترِ بیتها را با «اگر» میسازد و میگوید اگر معشوق خود عاشق بود، اگر بختش سحری داشت و اگر وفا ثمری داشت، اینهمه رنج و حرمان نصیبش نمیشد. در پایان دلِ افسردهاش را برای از دست دادنِ شور سرزنش میکند و به پروانه که به شمع رسید غبطه میخورد.
هوش مصنوعی: اگر تو هم معشوقِ پرناز و عشوهگری مانند خودت داشتی، از حالِ دلِ زار و دردمندِ من آگاه میشدی.
هوش مصنوعی: اگر کسی خوارتر و افتادهتر از من مییافتی، با ناز پا بر سرِ من نمیگذاشتی. یعنی چون من از همه خاکسارترم، مرا لگدمال میکنی.
هوش مصنوعی: اگر شبِ سیاهِ بختِ من سحری داشت، زلفِ تو که چون شب سیاه است، به رایگان از دستم نمیرفت.
هوش مصنوعی: تمامِ عمرم را در دوری از تو گذراندم. ای کاش دستکم پس از مرگم بر خاکِ گورم گذر میکردی.
هوش مصنوعی: اگر دلِ زاهد جرئت و جگری داشت، او هم مانند ما از مژگانِ تو زخم برمیداشت. یعنی زاهد از ترس و بیجگری از عشق دوری میکند.
هوش مصنوعی: اگر دردِ من درمانپذیر بود، با لبِ لعل و جانبخشِ تو که چون دمِ مسیح است، بهبود مییافت. پس دردم اصلاً چاره ندارد.
هوش مصنوعی: اگر درختِ وفا میوهای میداد، تلخیِ ناامیدی که مانند هندوانهٔ ابوجهل است، نصیبِ من نمیشد.
هوش مصنوعی: اگر در دلت اندکی مهربانی بود، ارزشِ دلِ ما نزد تو از خاک هم کمتر نمیشد.
هوش مصنوعی: اگر چشم ولخرج نبود و اشکهایش را بیهوده نمیریخت، هر تارِ مژهاش گوهری از اشک داشت.
هوش مصنوعی: اگر عطرِ ریحان از خاکِ درگاهِ معشوق بود، ساقهٔ ریحان خوار و بیارزش نمیشد. خاکِ کوی یار از هر عطری گرانبهاتر است.
هوش مصنوعی: ای یار، اگر تو هم دلبرِ ستمگری داشتی، دادِ دلِ مرا میدادی و بر من ستم نمیکردی.
هوش مصنوعی: اگر سینه بسته بود و بام و دری داشت، کار بر دلِ دیوانه تنگ میشد. اکنون سینه از زخمها گشوده است و دل در آن جای نفس دارد.
هوش مصنوعی: اگر در فصلِ بهار مشتی زر در دست داشتی، دلت مانند غنچه بسته و گرفته نمیماند و چون گل میشکفت. تنگدستی دل را گرفته نگه میدارد.
هوش مصنوعی: اگر برای مرگِ دل کسی سوگواری میکرد، سینه مانند زنگِ کاروان پر از ناله و فغان میشد.
هوش مصنوعی: ای دلِ افسرده، آن شور و هیجانت چه شد؟ تو آهی داشتی که مانند قیامت اثر میگذاشت.
هوش مصنوعی: ای حزین، آرزوی پروانه برآورده شد و به شمع رسید. کاش تو هم بال و پری داشتی تا به معشوق برسی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
یار ز من گر خبر داشتی
کی به رقیبان نظری داشتی
یار به درد سخنم میرسید
درد سخن گر قدری داشتی
بست به کینم کمر از نالهام
[...]
با من اگر خواجه سری داشتی
هر سر مویم هنری داشتی
بر تو شدی سر اناالحق عیان
گر ز حقیقت خبری داشتی
غرق شدی ساکن بیت الحزن
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.