ای غاشیهٔ شوق تو بر دوش نگاهم
صد دجلهٔ خون بی تو، هماغوش نگاهم
زلفت ز تماشای دو عالم نظرم بست
ای حلقه ی فرمان تو درگوش نگاهم
محرومتر از من به وصال تو کسی نیست
از بادهٔ وصل تو رود هوش نگاهم
گرم از نظرم می گذری، برق نباشی؟
یک لحظه توان بود در آغوش نگاهم
دل داده پیامی که زبان محرم آن نیست
خواهد به تو گفتن، لب خاموش نگاهم
مشاطهٔ غم، شاهد نظاره ام آراست
هر دانهٔ اشکی ست، د ُر گوش نگاهم
مست است چنان کز می و ساقی خبرش نیست
از ساغر لعلت، لب می نوش نگاهم
از یک نگه گرم تو، مژگان ترم سوخت
آتش زده ای خانهٔ خس پوش نگاهم
نظاره حزین ، آب کند شرم تماشا
شبنم زده شد روی گل از جوش نگاهم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه به سبک هندی که همهٔ بیتهایش بر ردیف «نگاهم» استوار است. شاعر نگاه خود را غلام، مست، گویا، آراسته به اشک و سوخته از نگاه معشوق تصویر میکند. نکتهٔ اصلی این تناقض است که عاشق حتی در وصال محروم است، زیرا نگاهش از دیدار مست و بیهوش میشود. در بیت پایانی، گرمی نگاه شاعر چنان است که چهرهٔ گل از شرم آن عرق میکند.
هوش مصنوعی: ای معشوق، نگاه من مانند غلامی است که زینپوش شوق تو را بر دوش میکشد و خدمتگزار توست. بی تو، نگاه من با صد رود دجلهوار اشک خونین همآغوش است.
هوش مصنوعی: زلف تو چشمم را از دیدن هر دو جهان بست و جز تو چیزی نمیبینم. ای کسی که حلقهٔ فرمانبرداریات، مانند حلقهٔ غلامی، در گوش نگاه من است.
هوش مصنوعی: هیچکس از من از وصال تو محرومتر نیست، زیرا همین که به وصالت میرسم، نگاهم از بادهٔ آن مست و بیهوش میشود و بهرهای نمیبرد.
هوش مصنوعی: چنان شتابان و پرحرارت از برابر چشمم میگذری که گویی برقی. مگر برق نیستی؟ دستکم یک لحظه میتوان در آغوش نگاه من ماند.
هوش مصنوعی: دل پیامی به نگاهم سپرده که زبان محرم و شایستهٔ گفتن آن نیست. نگاه من با لب خاموش خود آن پیام را به تو خواهد گفت.
هوش مصنوعی: غم مانند آرایشگری، عروس نظارهٔ مرا آراسته است. هر قطرهٔ اشک، مروارید گوشوارهٔ نگاه من است.
هوش مصنوعی: نگاه بادهنوش من از جام لب سرخ تو چنان مست شده که از شراب و ساقی هم خبر ندارد.
هوش مصنوعی: یک نگاه گرم تو مژگان خیس مرا سوزاند. چشم من مانند خانهای است با سقف خسپوش که تو بر آن آتش زدهای.
هوش مصنوعی: ای حزین، نگاه کردنِ من شرم را در تماشاگر آب میکند. از شدت و جوشش نگاهم، چهرهٔ گل از شرم شبنمزده و عرقکرده شد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چون آینه بر روی تو مدهوش نگاهم
بیخود شدهٔ ساغر سر جوش نگاهم
باز آی که چون شمع بود تا به سحر باز
در راه تو بر ششجهت آغوش نگاهم
شبنم صفت از فیض سبکباری تجرید
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.