تن سختی کشم نزار دل است
کمر کوه زیر بار دل است
دل از آن طرّه در پریشانی است
سر این فتنه در کنار دل است
نکند ناوک دعا اثری
گره مدّعا، به کار دل است
چشم تا کار می کند ما را
گل اشک است و نوبهار دل است
چمن عشق را خزانی نیست
گل پاینده، خار خار دل است
عرق شرم ابر، از دریاست
دیده تا هست شرمسار دل است
صف دشمن، زبان بسته شکست
لب خاموش ذوالفقار دل است
می گدازد چو رشتهٔ گوهر
ناتوانی که زیر بار دل است
ز دم، آیینه پاس دار حزین
نفس پاک هم غبار دل است
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به بیان درد و رنج دل پرداخته و احساسات عمیق و پیچیدگیهای روحی را توصیف میکند. شاعر از سختیهای جسمی و عاطفی اشاره میکند و دل را به عنوان مرکز این مشکلات میداند. او به پریشانی دل، ناامیدی در دعا، و تلاشهای بینتیجه اشاره میکند. عشق را به چمنی پایدار و خاری دردناک تشبیه میکند و به شرم و حسرتی که دل را آزار میدهد، میپردازد. در انتها، شاعر به دلی خاموش و ناتوانی از تحمل بار سنگین احساسات اشاره میکند. به طور کلی، شعر نمایانگر غم و پیچیدگیهای عاشقانهای است که دل با آنها دست و پنجه نرم میکند.
هوش مصنوعی: من سختیها را تحمل میکنم، اما دل نزار و ضعیفی دارم که مانند کوهی زیر وزن عشق و درد سنگینی میکند.
هوش مصنوعی: دل به خاطر آن موهای پریشان نگران و آشفته شده و منبع این آشفتگی، در کنار دل قرار دارد.
هوش مصنوعی: شاید تیر دعا تأثیری بر مشکل نگذارد، زیرا این کار به دل بستگی دارد.
هوش مصنوعی: چشم که به فعالیت میافتد، ما را به گریه وادار میکند و دل همچون بهار پر از احساس و تازگی است.
هوش مصنوعی: عشق همچون چمنی است که هرگز خزانی نمیشناسد و تنها گلهایی در آن میروید که همیشه پایدارند؛ اما در دل انسان، خاری وجود دارد که نشاندهندهی رنج و درد اوست.
هوش مصنوعی: این بیت اشاره به حالتی دارد که ابرها از شدت احساس شرم و ندامت، مانند چشمانی گریان، اشک میریزند. این اشکها به بغل دریا میریزند و نشاندهنده حس عمیق دلتنگی و شرمندگی هستند. به نوعی، این احساسات به جغرافیا و عواطف انسانی پیوند میخورند و تضادی عمیق میان زیبایی و غم را به تصویر میکشند.
هوش مصنوعی: در مقابل دشمن، سکوت و عدم پاسخگویی سلاحی است که دل را تسلیم نمیکند.
هوش مصنوعی: ناتوانی مانند رشتهای از گوهرهاست که تحت فشار و بار سنگین دل میسوزد و ذوب میشود.
هوش مصنوعی: از نفس پاک خود مانند آینه مراقبت کن، چرا که دل نیز همچون آن، درپی التماس و تدارک است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.