در زمان خدیو دارا شان
آن کرم پیشهٔ کریم نهاد
سایه حق کریمخان که ز عدل
زینت دهر و زیب دوران داد
شهریار جهان که در گیتی
کرمش عقده‌های بسته گشاد
کامیابی که هر مراد که خواست
دادش از لطف کردگار عباد
کام‌بخشی که یافت از در او
هر که آمد به جستجوی مراد
خسرو معدلت نشان که بود
دولتش متصل به روز معاد
ریزه‌خوار نوالهٔ کرمش
ترک و تاجیک و بنده و آزاد
امر او را به جان ستاره مطیع
حکم او را به دل فلک منقاد
در دل اندیشهٔ مراد ازو
وز قضا سعی و از قدر امداد
حاجی آقا محمد آنکه چو او
در هنر مادر زمانه نزاد
دادگر داوری که در عهدش
کس نبیند ز گلرخان بیداد
معدلت گستری که از بیمش
صید ناید به خاطر صیاد
چون ز بخت بلند امارت یافت
در صفاهان که هست رشک بلاد
پی آبادیش به جان کوشید
که خدایش جزای خیر دهاد
صد هزاران بنای خیر آنجا
ز اقتضای نهاد نیک، نهاد
دلگشا کاروانسرایی ساخت
زینت افزای عالم ایجاد
که بنایی ندیده مانندش
چشم گردون در این خراب آباد
چون فلک سربلند و ذات بروج
چون ارم جان فزای و ذات عماد
همه وقتش هوای فروردین
گر همه بهمن است یا مرداد
حوض کوثر نشان آن گویی
نیل مصر است و دجلهٔ بغداد
هر که بر وضع آن نظر افکند
باغ فردوسش از نظر افتاد
هر غریبی که جا گرفت آنجا
هرگزش از وطن نیامد یاد
خان گلشن به نام خوانندش
در صفا چون نشان ز گلشن داد
داده استاد، جان به آب و گلش
کافرین بر روان آن استاد
سحر دستش کشیده بر خارا
شکل مانی ز تیشهٔ فرهاد
چون به معماری قضا و قدر
یافت اتمام این نکو بنیاد
بهر تاریخ زد رقم هاتف
جاودان داردش خدا آباد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به مدح و ستایش کریمخان زند، حاکم عادل و بخشنده ایران، می‌پردازد. او به توصیف خصایص نیکو و اقدام‌های مثبت کریمخان در جهت آبادانی کشور و برقراری عدالت می‌پردازد. در این میان، به ساخت کاروانسراهای زیبا و ایجاد محیطی دل‌انگیز برای مردم اشاره می‌شود که احساس خوشبختی و امنیت را در دل شهروندان به وجود می‌آورد. شاعر با بهره‌گیری از تصاویر زیبا، از کریمخان به عنوان نماد مهر و عدالت یاد می‌کند و به تأثیرات مثبت حکومت او در بهبود زندگی مردم پرداخته است. در نهایت، او از خدا می‌خواهد که این نشانه‌های نیکویی را جاودانه کند.
هوش مصنوعی: در زمان خدیو دارا (داریوش) برتری و مقام آن کرم پیشه (کریم خان زند) را قرار داد.
هوش مصنوعی: سایهٔ خداوند بر کریمخان، که به سبب عدالتش، زینت و زیبایی زمانه را فراهم کرد.
هوش مصنوعی: پادشاهی که در دنیا کرامت و بزرگی‌اش باعث گشایش مشکلات و معضلات مردم شده است.
هوش مصنوعی: هرکسی که از خداوند خواسته‌ای داشته باشد، با لطف او به کامیابی و مراد خود می‌رسد.
هوش مصنوعی: هر کسی که به درگاه او (خدا) آمد و در پی خواسته و آرزویش بود، از نعمت و کامیابی او بهره‌مند شد.
هوش مصنوعی: خسرو که نماد عدالت است، چه کسی بود که دولت او به روز قیامت پیوسته است.
هوش مصنوعی: همهٔ مردم، چه ریزه‌خواران، چه ترک‌ها، چه تاجیک‌ها، و چه بندگان و آزادگان، از نعمت‌های مراحم و کرم او بهره‌مندند.
هوش مصنوعی: فرمان او را ستاره‌ها با جان خود اطاعت می‌کنند و دل آسمان نیز به حکم او تابعه است.
هوش مصنوعی: در دل این اندیشه هست که آرزویم را از او بگیرم و از سرنوشت و قضا و قدر کمک بخواهم.
هوش مصنوعی: حاجی آقا محمد، کسی است که مانند او در هنر، زاده‌ای در تاریخ نیست و او را بی‌همتا می‌داند.
هوش مصنوعی: دادگر، یعنی کسی که انصاف و عدالت را رعایت می‌کند، در زمان خود (عهدش) کسی نمی‌تواند از زیبایی گلرخان (زنان زیبا) بی‌عدالتی ببیند و به ظلم دچار شود.
هوش مصنوعی: معدل (عدالت) که گسترده است، آن‌قدر قدرت دارد که صیاد از ترس او نمی‌تواند به شکار بپردازد.
هوش مصنوعی: وقتی از لطف و شگون بخت بلند، مقام و عظمت در اصفهان به دست آورد، این شهر باعث حسرت دیگر بلاد شده است.
هوش مصنوعی: برای آبادانی صفاهان، به‌طور جدی تلاش کرد، تا خداوند به او پاداش نیک دهد.
هوش مصنوعی: به خاطر نیک‌نیتی و خصلت خوب انسان‌ها، صدها هزار کار خوب و نیکو در آن مکان بنا شده است.
هوش مصنوعی: دلگشا (مکان یا نام) کاروانسرایی ساخته که زینت و زیبایی جهان را افزون کرده است.
هوش مصنوعی: در این ویرانشهر، بنایی وجود ندارد که مانند آن دیده شود، حتی از دید آسمان نیز.
هوش مصنوعی: چون آسمان با جلال و برج‌های فلکی، مثل بهشت جان‌افزا و دارای استحکام است.
هوش مصنوعی: هر زمان و در هر فصلی، اگرچه ممکن است بهمن یا مرداد باشد، اما همیشه حال و هوای فروردین و بهار در دل وجود دارد.
هوش مصنوعی: حوض کوثر که در بهشت قرار دارد، شبیه نیل در مصر و دجله در بغداد است، که هر دو از رودخانه‌های معروف و زیبای این مناطق به شمار می‌روند.
هوش مصنوعی: هر کسی که به وضعیت حوض کوثر بنگرد، تصور می‌کند که به باغ فردوس (بهشت) نائل آمده است.
هوش مصنوعی: هر بیگانه‌ای که در آن باغ (باغ فردوس) ساکن می‌شود، هرگز نمی‌تواند وطنش را فراموش کند.
هوش مصنوعی: خان گلشن به کسی که در آن باغ (گلشن) خوانده می‌شود، در صفا و پاکی به خاطر نشانی که از گلشن به او بخشیده، شناخته می‌شود.
هوش مصنوعی: استاد در علم و هنر جان خود را به آب و گل خود داده است و کافرانی که به دوستی او پیوسته‌اند، همچنان بر روح آن استاد پایبندند.
هوش مصنوعی: دست سحرآمیز او بر سنگ سخت کشیده شده و شکلی مانند مانی، هنرمند مشهور، از تیشهٔ فرهاد، عاشق و سنگ‌تراش، ایجاد کرده است.
هوش مصنوعی: وقتی سرنوشت و تقدیر به پایان این بنا رسید، به واقعیت و زیبایی آن اشاره دارد.
هوش مصنوعی: در این بیت، هاتف اصفهانی به این موضوع اشاره می‌کند که تاریخ این بنیاد نیکو به دست او رقم خورده و خداوند آن را جاودانه و آباد نگه دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شاد زی با سیاه‌چشمان، شاد
که جهان نیست جز فسانه و باد
ز آمده شادمان بباید بود
وز گذشته نکرد باید یاد
من و آن جعدموی غالیه‌بوی
[...]
گر فراموش کرد خواجه مرا
خویشتن را به رقعه دادم یاد
کودک شیر‌خواره تا نگریست
مادر او را به مهر، شیر نداد
هر که بود از یمین دولت شاد
دل بمهر جمال ملت داد
هر که او حق نعمتش بشناخت
میر مارا نوید خدمت داد
طاعت آن ملک بجا آورد
[...]
پادشاهی برفت پاک سرشت
پادشاهی نشست حورنژاد
از برفته همه جهان غمگین
وز نشسته همه جهان دلشاد
گر چراغی ز پیشِ ما برداشت
[...]
آن شنیدی که حیدر کرار
کافران کشت و قلعه ها بگشاد
تا نداد او دو قرص نان جوین
هفده آیت خداش نفرستاد
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.