جفا و جور تو عمری بدین امید کشیدم
که بینم از تو وفایی گذشت عمر و ندیدم
سزای آن که تو را برگزیدم از همه عالم
ملامت همه عالم ببین چگونه شنیدم
اگر چه سست بود عهد نیکوان اما
به سست عهدیت ای مه ندیدم و نشنیدم
دلم شکستی و عهد تو سنگدل نشکستم
ز من بریدی و مهر از تو بیوفا نبریدم
زدی به تیغ جفایم فغان که نیست گناهی
جز این که بار جفایت به دوش خویش کشیدم
تهی نگشت ز زهر غم تو ساغر عیشم
از آن زمان که شراب محبت تو چشیدم
کنون ز ریزش ابر عطاش رشحه چه حاصل
چنین که برق غمش سوخت کشتزار امیدم
ز جام عشق چو بیخود شدم چه جای شرابم
ز مدح شاه چو سر خوش شدم چه جای نبیدم
ضیاء السلطنه خاتون روزگار که گوید
سپهر بر درش از بهر سجده باز خمیدم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: گوینده از معشوقی بیوفا گله میکند که عمری جفایش را به امید وفا تحمل کرده و با وجود سرزنش مردم و دلشکستگی، پیمان و مهرش را نگسسته است. در بیت تخلص میگوید اکنون که غم امیدش را سوزانده، بخشش دیگر سودی ندارد. سپس غزل به ستایش میگراید و شاعر سرمستی خود را از عشق و مدح شاه میداند و از ضیاءالسلطنه، بانوی روزگار، یاد میکند که آسمان بر درگاهش سجده میکند.
هوش مصنوعی: عمری ستم و بیمهری تو را به این امید تحمل کردم که روزی از تو وفاداری ببینم؛ اما عمر گذشت و وفایی ندیدم.
هوش مصنوعی: ببین که به سزای آنکه تو را از میان همهٔ جهان برگزیدم، چگونه سرزنش همهٔ مردم را شنیدم.
هوش مصنوعی: هرچند پیمان زیبارویان معمولاً سست است، ای ماهرو، پیمانی به سستی پیمان تو نه دیدهام و نه شنیدهام.
هوش مصنوعی: ای سنگدل، تو دلم را شکستی ولی من پیمانم را با تو نشکستم؛ ای بیوفا، تو از من بریدی ولی من مهرم را از تو نبریدم.
هوش مصنوعی: با شمشیر ستم مرا زدی؛ افسوس که گناهی نداشتم جز آنکه بار ستم تو را بر دوش خود کشیدم.
هوش مصنوعی: از وقتی شراب محبت تو را چشیدم، جام خوشیام هرگز از زهر غم تو خالی نشد.
هوش مصنوعی: رشحه، اکنون که آذرخش غمِ او کشتزار امیدم را سوزانده، باریدن ابر بخشش او چه سودی دارد؟ (رشحه هم تخلص شاعر است و هم به معنای چکه و تراوش، با ابر و ریزش تناسب دارد.)
هوش مصنوعی: چون از جام عشق مست و بیخود شدهام، دیگر نیازی به شراب ندارم؛ و چون از ستایش شاه سرخوش شدهام، دیگر نیازی به نبیذ ندارم.
هوش مصنوعی: ممدوح، ضیاءالسلطنه، بانوی روزگار است؛ کسی که آسمان میگوید برای سجده بر درگاه او خم شدهام (خمیدگی آسمان را به سجده تعبیر کرده است).
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دو هفته میگذرد کآن مه دوهفته ندیدم
به جان رسیدم از آن تا به خدمتش نرسیدم
حریف، عهد مودت شکست و من نشکستم
خلیل، بیخ ارادت برید و من نبریدم
به کام دشمنم ای دوست عاقبت بنشاندی
[...]
ز بس مشقّت و محنت که در سفر بکشیدم
به جان رسیدم و در آرزوی دل نرسیدم
جهان بگشتم و بر کوی دوستان بگذشتم
به بخت و طالعِ خود کس ندیدم و نشنیدم
به داستان برم آن گه به دوستان بنویسم
[...]
گذشت عمر و دمی در رخ تو سیر ندیدم
ز هجر جان به لب آمد، به کام دل نرسیدم
چو غنچه تا به تو دل بستم، ای بهار جوانی
به هیچ جا ننشستم که جامه ای ندریدم
گه جدا شدن جان ز تن نباشد هرگز
[...]
نشان روی تو جستم به هر کجا که رسیدم
ز مهر، در تو نشانی ندیدم و نشنیدم
چه رنجها که نیامد به رویم از غم رویت
چه جورها که ز دست تو در جهان نکشیدم
هزار نیش جفا از تو نوش کردم و رفتم
[...]
خیالِ نقشِ تو در کارگاهِ دیده کشیدم
به صورتِ تو نگاری ندیدم و نشنیدم
اگرچه در طلبت هم عِنانِ باد شِمالم
به گَردِ سروِ خرامانِ قامتت نرسیدم
امید در شبِ زلفت به روزِ عمر نبستم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۸ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.