شمارهٔ ۸۲ - در مدح سلطان سعید علاء الدنیا والدین از مکه به غزنین فرستاد
هرگز بود که باز ببینم لقای شاه
شکرانه در دو دیده کشم خاک پای شاه
هرگز بود که بر من سرگشته غریب
چون روی شاه خوب شود باز رای شاه
هرگز بود که باز چو بلبل نوازم
بر گلبن مدیح به بستان سرای شاه
هرگز بود که بر سر من سایه افکند
پر کلاه بخت بفرهمای شاه
هرگز بود که باز بخندد گل دلم
در نوبهار بزم ز ابر سخای شاه
گاهی چو سایه روی نهم بر زمین ملک
گاهی چو ذره رقص کنم در هوای شاه
فخر ملوک و تاج سلاطین که چرخ گفت
بر تخت دولت است کلاه و قبای شاه
سیارگان ز چرخ برافتند چون شهاب
پای ار برون نهند ز خط وفای شاه
گوی زمین چو قبه خورشید زر شود
گر ذره برو فتد از کیمیای شاه
شاها بکعبه رفتم دانی چرا از آنک
گفتند خانه ایست معظم چو جای شاه
لبیکها به نام مبارک زدم چنانک
کانجا همی رسید بگردون صدای شاه
موقف نبود جز ره صدر رفیع ملک
زمزم نبود جز ره بحر عطای شاه
در مروه جز مروت خسرو نیافتم
واندر صفا ندیدم الا صفای شاه
بگشاد کارها حجر اسود و سزد
کامد به رنگ رایت عالم گشای شاه
گفتم که خویشتن را قربان کنم خرد
گفت ای ضعیف تن تو نشائی فدای شاه
امروز سرکشان همه سرها نهاده اند
تا جان فدا کنند برای بقای شاه
در خانه خدای و به بالین مصطفی
گفتم دعای ملک و نمودم ولای شاه
و اکنون عزیمت سفر قدس کرده ام
هم کرده دان به دولت بی منتهای شاه
پذیرفتم از خدا که بهر لحظه شاه را
خواهم مزید دولت و عمر از خدای شاه
بر خاک هر یکی ز بزرگان انبیاء
یک حاجت بزرگ بخواهم برای شاه
گر بر فلک چو عیسی بر بایدم شدن
هم بر شوم به جان و بجویم رضای شاه
منت خدای را که گرفتم همه جهان
باری بپرس کز چه ز مدح و ثنای شاه
و این قلعه فلک را هم حلقه کرده ام
در عهده ام که فتح کنم از دعای شاه
چندانکه ملک راند بر قصر آسمان
خورشید تاجور که نزیبد گدای شاه
بادا مرصع از گهر اختران سعد
چتر سپید پیکر خورشیدسای شاه



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر این قصیده را از مکه برای سلطان علاءالدین به غزنین فرستاده است. در آغاز با تکرار «هرگز بود که» آرزوی دیدار دوباره و بازگشت لطف شاه را بیان میکند و سپس او را میستاید. آنگاه مناسک حج را یکبهیک (لبیک، موقف، زمزم، صفا و مروه، حجرالاسود و قربانی) به صفات و بزرگی شاه پیوند میدهد و میگوید در خانهٔ خدا و بر مزار پیامبر برای او دعا کرده است. در پایان از عزم سفر به بیتالمقدس و دعا بر مزار پیامبران برای شاه سخن میگوید و قصیده را با دعای پایداری دولت او به پایان میبرد.
هوش مصنوعی: آیا ممکن است روزی دوباره دیدار شاه را ببینم و به شکرانهٔ آن، خاک پای او را چون سرمه در دو چشمم بکشم؟
هوش مصنوعی: آیا ممکن است نظر و رأی شاه دربارهٔ من، این غریب سرگشته و آواره، دوباره مانند چهرهٔ زیبای او خوش و مهربان شود؟
هوش مصنوعی: آیا ممکن است دوباره مانند بلبل بر شاخ گل مدح، در باغ و سرای شاه نغمه سر دهم و ستایش او را بخوانم؟
هوش مصنوعی: آیا ممکن است پرِ کلاه شاه که چون هما خوشبختی میآورد، بر سر من سایه بیندازد و بخت مرا بلند کند؟
هوش مصنوعی: آیا ممکن است در بهار بزم شاه، از باران بخشش او، گل دل من دوباره شکفته و خندان شود؟
هوش مصنوعی: گاه مانند سایه چهره بر خاک قلمرو شاه میگذارم و فروتنی میکنم، و گاه مانند ذره در هوای عشق و آرزوی شاه به رقص درمیآیم.
هوش مصنوعی: شاه مایهٔ افتخار پادشاهان و تاج سلطانان است؛ چنانکه آسمان گفته است که کلاه و جامهٔ شاه بر تخت دولت و اقبال جای دارد.
هوش مصنوعی: اگر ستارگان پا از مرز وفاداری به شاه بیرون بگذارند، مانند شهاب از آسمان فرو میافتند.
هوش مصنوعی: اگر ذرهای از کیمیای شاه بر کرهٔ زمین بیفتد، زمین مانند گنبد خورشید سراسر زرین میشود.
هوش مصنوعی: ای شاه، به کعبه رفتم؛ میدانی چرا؟ چون گفتند آن خانهای بزرگ و محترم است، همانند جایگاه و درگاه شاه.
هوش مصنوعی: لبیکهای حج را با نام مبارک شاه گفتم، به گونهای که آنجا آوازهٔ نام شاه تا آسمان میرسید.
هوش مصنوعی: برای من محل وقوف حج چیزی جز راه درگاه بلند شاه نبود، و زمزم جز راهی به دریای بخشش شاه نبود.
هوش مصنوعی: در کوه مروه جز جوانمردی (مروت) شاه چیزی نیافتم و در کوه صفا جز پاکی و صفای شاه چیزی ندیدم.
هوش مصنوعی: حجرالاسود گره از کارها گشود، و سزاوار است، زیرا رنگ آن مانند رنگ پرچم جهانگشای شاه (سیاه) است.
هوش مصنوعی: گفتم خود را قربانی کنم، ولی خرد گفت: ای ناتوان، تو شایستهٔ آن نیستی که فدای شاه شوی.
هوش مصنوعی: امروز همهٔ گردنکشان سر فرود آوردهاند تا جان خود را برای پایداری و ماندگاری شاه فدا کنند.
هوش مصنوعی: در خانهٔ خدا و بر سر مزار پیامبر، برای ملک و پادشاهی دعا کردم و دوستی و وفاداری خود را به شاه نشان دادم.
هوش مصنوعی: و اکنون قصد سفر به بیتالمقدس کردهام؛ به برکت دولت بیپایان شاه، این سفر را انجامشده بدان.
هوش مصنوعی: با خدا عهد کردهام که در هر لحظه از خدای شاه، افزونی دولت و عمر او را بخواهم.
هوش مصنوعی: بر مزار هر یک از پیامبران بزرگ، حاجتی بزرگ برای شاه از خدا خواهم خواست.
هوش مصنوعی: اگر لازم باشد مانند عیسی به آسمان بالا بروم، با جان و دل بالا میروم و خشنودی شاه را میجویم.
هوش مصنوعی: خدا را سپاس که همهٔ جهان را گرفتم و در اختیار آوردم؛ یک بار بپرس با چه وسیلهای؟ با مدح و ستایش شاه.
هوش مصنوعی: و این دژ آسمان را نیز در محاصره گرفتهام و بر عهدهٔ من است که با نیروی دعا برای شاه آن را فتح کنم.
هوش مصنوعی: تا زمانی که خورشید تاجدار بر کاخ آسمان فرمانروایی میکند، خورشیدی که حتی شایستهٔ گدایی درگاه شاه نیست، پادشاهی شاه پایدار باد.
هوش مصنوعی: چتر سپید و خورشیدسای شاه همواره با گوهرهای ستارگان خوشیمن آراسته و جواهرنشان باد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شه زاده رفت باغ بقا باد جای شاه
خون کرد چرخ، قصاصش بقای شاه
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.