زهی رونق ملک از سر گرفته
به یک تاختن هفت کشور گرفته
جلال ترا تاج بر سر نهاده
جمال ترا بخت در برگرفته
قضا دست تو شاه مقبل گشاده
قدر پای تو شیر صفدر گرفته
میامن ز روی مبارک نموده
ممالک برای منور گرفته
دم طالع سعد تو همچو آتش
بر این قبه آبگون در گرفته
برانده ز لوهور فال سعادت
به نام خدای و پیمبر گرفته
دعا استجابت چو دولت نموده
جهان استقامت چو اختر گرفته
اجل زان خدنگ ستاره نهادت
سوی جان خصمانت ره برگرفته
ز مشرق چو خورشید تیغی کشیده
همه دشت چون ذره لشکر گرفته
ز عکس سلاح و ز آواز مرکب
زمین و زمان برق و تندر گرفته
ز پیلان چون کوه تا زان بهیجا
فضای جهان شکل محشر گرفته
ره دیده ها گرد لشکر ببسته
گل چهره های رنگ عبهر گرفته
فلک را تف تیغ درتاب کرده
جهان را دم کوس بر سر گرفته
تو بر خنک نصرت چو خورشید تازان
چو صبح جهانگیر خنجر گرفته
عدو همچو مه مهره بر چیده از نو
چو مردان ره آن جهان برگرفته
فلک بارنامه بعیوق برده
ملک فتحنامه به شهپر گرفته
پس و پیش نصر من الله رسیده
چپ و راست الله اکبر گرفته
بنامیزد آن حق محمود غازی
تو شایسته فرزند حق ور گرفته
بنامیزد آن دزد با پشتواره
بتایید و توفیق داور گرفته
بنامیزد آن تاج و تخت و نگین را
که هستی بدان نیک در خور گرفته
بنامیزد آن دزد این مملکت را
سپرده به دیوار و بر در گرفته
فرود آمده ز آسمان همچو عیسی
به انصاف دجال با خر گرفته
به حمدالله اکنون نبینیم باری
مکان خداوند چاکر گرفته
نهاله گه شیر آهو چریده
گذرگاه شاهین کبوتر گرفته
شمر راه دریای اعظم ببسته
سها جای خورشید انور گرفته
زمین ز من فرق گردون سپرده
گیاه نوان ساق عرعر گرفته
نبینم باری کنون ملک دین را
ز غم چشم و دل آب و آذر گرفته
چو زر پیرهن کاغذی کرده ایثار؟
چو خطبه ز بیداد منبر گرفته
بحمدالله اکنون نبینم باری
گرفته سری یک جهان سرگرفته
چو عفریت ملک سلیمان گزیده
چو یأجوج سد سکندر گرفته
نه جلوه نه مژده چو طاوس و هدهد
بدان پای و سر تخت و افسر گرفته
بحمدالله اکنون جهانی است باری
ثنای ملک بوالمظفر گرفته
زهی بار رنج و غبار مذلت
ز چشم و دل خسروان برگرفته
به اقبال رأی تو فتنه تو گشته
بسی شهد شاهان دیگر گرفته
بغزنین تو موجی زده همچو دریا
خراسان ز مدح تو گوهر گرفته
چو بر خشک و تر آب و آتش براندی
به خواه آب خشک آتش تر گرفته
چو خورشید جامی که گوی حبابش
همه ذکرها بند فرقر گرفته
چو خرم شدی یاد کن بنده ای را
که بودی از او بزم شکر گرفته
بشکرانه آنکه شد خصم دولت
بدست تو شاه مظفر گرفته
بشکرانه آنکه اقبالت او را
به نزد تو آورد حنجر گرفته
بشکرانه آنکه دیدی به میدان
رسنها گلوشان چو چنبر گرفته
ببخشای برمن که نیکو نیاید
ز بنده دل بنده پرور گرفته
هلا تا نگویند خلقان که وقتی
یکی بود کارش چنین درگرفته
مثال جهان گشته زان پس زمانه
همه عبرت او را سراسر گرفته
بچم پای تو در رکاب سعادت
عنان تو چرخ مدور گرفته
هم از نهروان تا بسقسین گشاده
هم از باختر تا به خاور گرفته



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به ستایش یک پیروزی بزرگ در نیشابور پرداخته و به ظواهر و ویژگیهای برجسته این پیروزی اشاره کرده است. شاعر با تمجید از دستاوردهای شاه و جلال و جمال او، توصیف میکند که چگونه قضا و بخت به مدد او آمدهاند و زمین و آسمان به استقبال ارتش او برخواستهاند. او همچنین به قدرت و عظمت آن حاکم، با اشاره به فتح سرزمینهای مختلف و شگفتیهای ناشی از آن، تأکید میکند. در پایان، شاعر دعا و شکرگزاری نسبت به نعمتها و عزتهای الهی را نشان میدهد و از سرگذشت خود به عنوان یک بنده قدردانی میکند.
هوش مصنوعی: آفرین بر تو که رونق پادشاهی را از نو زنده کردی و با یک یورش هفت اقلیم را گرفتی.
هوش مصنوعی: شکوه تو تاج بر سر نهاده و بخت، زیبایی تو را در آغوش گرفته است.
هوش مصنوعی: ای شاه نیکبخت، قضای الهی دست تو را گشوده و تقدیر چون شیری دلیر پشتیبان گامهای تو شده است.
هوش مصنوعی: برکتها از چهرهٔ فرخندهٔ تو آشکار شده و سرزمینها با اندیشهٔ روشن تو گشوده شده است.
هوش مصنوعی: نفَس طالع نیک تو مانند آتش در این گنبد آبیرنگ آسمان شعلهور شده است.
هوش مصنوعی: از لاهور به نام خدا و پیامبر و با فال نیکبختی به راه افتادی.
هوش مصنوعی: دعاها مانند دولت تو پذیرفته شد و جهان مانند ستارهٔ بختت پایدار و استوار گشت.
هوش مصنوعی: مرگ از تیر ستارهآسای تو راه جان دشمنانت را در پیش گرفت.
هوش مصنوعی: مانند خورشید از مشرق شمشیر کشیدی و لشکرت مانند ذرههای نور سراسر دشت را پر کرد.
هوش مصنوعی: از درخشش سلاحها و صدای اسبان، زمین و زمان پر از برق و تندر شد.
هوش مصنوعی: از پیلان کوهپیکری که به میدان جنگ میتاختند، فضای جهان به صحرای رستاخیز میمانست.
هوش مصنوعی: گرد لشکر راه دیدن را بست و چهرههای گلگون از ترس مانند نرگس زرد شد.
هوش مصنوعی: گرمای شمشیر آسمان را به تب و تاب انداخت و بانگ طبل جهان را به جوش و خروش آورد.
هوش مصنوعی: تو مانند خورشید بر اسب پیروزی میتاختی و مانند سپیدهٔ جهانگیر خنجر در دست داشتی.
هوش مصنوعی: دشمن مانند ماهی که بساطش برچیده شود، بازی را باخت و ناچار راه آن جهان را در پیش گرفت.
هوش مصنوعی: آسمان فرمان این پیروزی را تا ستارهٔ عیوق برد و فرشته فتحنامه را بر بال خود گرفت.
هوش مصنوعی: از پیش و پس یاری خدا رسید و از چپ و راست بانگ «الله اکبر» برخاست.
هوش مصنوعی: آفرین بر تو که حق محمود غازی، نیای خود، را چون فرزندی شایسته و برحق بازپس گرفتی.
هوش مصنوعی: آفرین که آن دزد را با بار غارتش به یاری و توفیق خداوند گرفتار کردی.
هوش مصنوعی: آفرین که آن تاج و تخت و انگشتری شاهی را که سزاوار آنی، به دست آوردی.
هوش مصنوعی: آفرین که آن دزدِ غاصب این کشور را گرفتی و به سزای کارش، او را بر دیوار و دروازه به نمایش گذاشتی.
هوش مصنوعی: تو مانند عیسی که از آسمان فرود میآید، به داد و عدالت آن دجال را با خرش گرفتار کردی.
هوش مصنوعی: خدا را سپاس که دیگر نمیبینیم بندهای جای خداوندگارش را گرفته باشد.
هوش مصنوعی: خدا را شکر که دیگر نمیبینیم آهو در کنام شیر بچرد و کبوتر گذرگاه شاهین را بگیرد؛ یعنی ناتوانان و فرومایگان جای بزرگان و نیرومندان را گرفته باشند.
هوش مصنوعی: و دیگر نمیبینیم که برکهای کوچک راه دریای بزرگ را ببندد و ستارهٔ کمنور سها جای خورشید درخشان را بگیرد.
هوش مصنوعی: و نمیبینیم که زمینِ پست بر فرق آسمان پا بگذارد و گیاه سست و لرزان جای ساقهٔ بلند سرو کوهی را بگیرد.
هوش مصنوعی: دیگر نمیبینیم که کشور دین از غم، چشمش پر از اشک و دلش پر از آتش باشد.
هوش مصنوعی: و نمیبینیم که مملکت مانند دادخواهان جامهٔ کاغذی بپوشد و زرش به تاراج رود، و منبر و خطبه به دست ستم افتاده باشد.
هوش مصنوعی: خدا را شکر که اکنون نمیبینیم فرومایهای سرگشته و بیارزش، یک جهان را به تصرف گرفته باشد.
هوش مصنوعی: مانند دیوی که ملک سلیمان را غصب کند، یا یأجوج که سد اسکندر را بگیرد.
هوش مصنوعی: آن غاصب نه جلوهٔ طاووس داشت و نه مژدهآوری هدهد، اما با همان پای زشت و سر ناساز، تخت و تاج را گرفته بود.
هوش مصنوعی: خدا را شکر که اکنون همهٔ جهان را ستایش پادشاه ابوالمظفر فرا گرفته است.
هوش مصنوعی: آفرین بر تو که بار رنج و گرد خواری را از چشم و دل پادشاهان برداشتی.
هوش مصنوعی: به برکت بخت و تدبیر تو، فتنه رام و شیفتهٔ تو شده و شیرینی و بهرهٔ بسیاری از شاهان دیگر را از آنان گرفتهای.
هوش مصنوعی: تو در غزنین مانند دریا موج زدی و خراسان از ستایش تو گوهر یافت؛ یعنی ستایش تو در خراسان مایهٔ شعر گرانبها شده است.
هوش مصنوعی: چون بر خشک و تر، آب لطف و آتش قهر را روان کردی، خشکی آب یافت و آتش ترشد؛ یعنی کارهای ناممکن به فرمان تو ممکن گشت.
هوش مصنوعی: جامی چون خورشید در بزم تو است که حباب گویمانندش همهٔ گفتوگوها را به خود مشغول کرده است.
هوش مصنوعی: هنگامی که شادمان شدی، بندهای را به یاد آور که بزم تو از سخن شیرین او پر از شکر بود.
هوش مصنوعی: به شکرانهٔ اینکه دشمن دولت به دست تو، ای شاه پیروز، اسیر شد.
هوش مصنوعی: و به شکرانهٔ اینکه بخت تو او را گلوگرفته و اسیر نزد تو آورد.
هوش مصنوعی: و به شکرانهٔ اینکه در میدان دیدی طنابها مانند حلقه گلوی دشمنان را گرفته است.
هوش مصنوعی: بر من ببخشای، زیرا شایسته نیست که دل بندهپرور تو از بنده آزرده باشد.
هوش مصنوعی: مبادا مردم بگویند که روزگاری کسی بود که کارش اینچنین گرفتار و تباه شد.
هوش مصنوعی: و پس از آن، روزگار او را مایهٔ عبرت جهان کرد و همه از سرگذشت او پند گرفتند.
هوش مصنوعی: با ناز و شکوه گام بردار که پایت در رکاب خوشبختی است و آسمان گردان عنان تو را در دست دارد.
هوش مصنوعی: فرمانروایی تو هم از نهروان تا سقسین گشوده شده و هم از باختر تا خاور را فرا گرفته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.