|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چو غنچه وقت سحر حلّه‌پوش می‌آید
نوای بلبل مستم به گوش می‌آید
گل از کرشمه‌گری سرخ‌روی می‌گردد
چو سرو بسته قبا سبزپوش می‌آید
به وقت صبح ز باد بهار پنداری
که بوی طبلهٔ عنبرفروش می‌آید
ز سوز ناله بلبل میان لاله و گل
چو لاله خون دل من به جوش می‌آید
دلم بنالد و از من خروش برخیزد
چو بلبلی به سحر در خروش می‌آید
چو عندلیب زند نای و لاله گیرد جام
در آن دمم هوس نای و نوش می‌آید
به بوی باد سحر کز دیار دوست وزد
دل رمیده من باز هوش می‌آید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر زیبایی صبح را توصیف می‌کند. او به تصاویری از غنچه، بلبل، گل و سرو اشاره می‌کند که با رسیدن صبح و وزش باد بهاری، زندگی تازه‌ای را آغاز می‌کنند. صدای بلبل و خوشبویی گل‌ها فضای صبح را پر کرده، و دل شاعر که دچار اندوه است، دوباره به یاد عشق و زیبایی‌های زندگی می‌افتد. با یادآوری دوستی و عشق، احساساتش به جوش می‌آید و longing بیشتری برای زیبایی و شادابی حس می‌کند.
هوش مصنوعی: زمان صبح، هنگامی که غنچه‌ها شکوفا می‌شوند، صدای شادی‌بخش بلبل مست به گوش می‌رسد.
هوش مصنوعی: گل به دلیل زیبایی و ظرافت خود، مانند دختر زیبایی است که با ناز و کرشمه حرکت می‌کند، و مانند سروهایی که با لباس سبز زیبایی خود را نمایان می‌کنند، به رخ می‌کشد.
هوش مصنوعی: در صبح، بوی خوشی همچون عطر عنبر به مشام می‌رسد و انسان را به یاد عطر دل‌انگیز و دلنشین بازار می‌اندازد.
هوش مصنوعی: بلبل با ناله‌های سوزناک خود در میان لاله‌ها و گل‌ها، احساسات عمیق و درد دل من را به یاد می‌آورد و موجب می‌شود که قلبم مثل لاله‌ای، غرق در غم و اندوه شود.
هوش مصنوعی: دل من در حال ناله است و از من صدای بلندی برخاسته است، مانند بلبلی که در سحرگاه با صدایی دلنشین می‌خواند.
هوش مصنوعی: زمانی که بلبل نواختن ساز را آغاز می‌کند و لاله (گل) را در دست می‌گیرد، در آن لحظه آرزوی من نیز نواختن ساز و نوشیدن شراب به سرم می‌زند.
هوش مصنوعی: با وزش باد سحرگاهی که از سرزمین دوست می‌آید، دل ناآرام من دوباره به خود می‌آید و بی‌خبر از خواب بیدار می‌شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چو تیغ بر کمر آن باده نوش می آید
زمین ز خون شهیدان به جوش می آید
عنان آه که در دل نگه تواند داشت
کله شکسته و کاکل به دوش می آید
بغل گشاده و پوشیده جامه گلرنگ
[...]
دمی که حرف وداعت به گوش می‌آید
دلم به رنگ جرس در خروش می‌آید
نگاه مستِ که دارد سر خرابی ما
که اشک از مژه، طوفان به دوش می‌آید
ز تاب می مگر آن چهره ارغوانی شد؟
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.