روزی فتد آخر که من این دام ببرم
زین ننگ برون آیم و این نام بدرم
از صحن سرا پرم ناگه به لب بام
وز بام به ناگاه سوی چرخ بپرم
شهری همه روباه و همه ماده بجز منک
روباه نیم، ماده نیم، شیرم و نرم
بحر هنر و شیر عرینم که ز گردون
چون بحر همی جوشم و چون شیر بغرم
من آهوی صحرائیم از شهر گریزان
جوشم همه روزی است که در دشت بچرم
از بام به در میجهم از در به سوی بام
اکنون که ببستند به رخ راه مفرم
یارانِ وطن نامه فرستند برایم
که زود بیا گر نروم کورم و کرم
هم مالک خویشم من و هم بنده خویشم
خود را بفروشم به خود و باز بخرم
هم خیر ز من زاید و هم شر که در این ملک
هم زاده خیرم من و هم زاده شرم
ای بار خدا باز نما راه بد و نیک
بر من که ندانم که چه نفع است و چه ضرم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از احساس نارضایتی و رهایی از بندهای جامعه صحبت میکند. او خود را در مقایسه با دیگران، فردی منحصر به فرد میداند که از ننگهای اجتماعی دور است و در جستجوی آزادی است. همچنین از سردرگمی درباره خوبی و بدی در زندگی سخن میگوید و دعا میکند تا خدا راه درست را به او نشان دهد. در نهایت، او به حالت دوگانهای که هم مالک و هم بنده خود است، اشاره میکند و از تضادهای وجودی و سرنوشتش حکایت میکند.
هوش مصنوعی: روزی خواهد رسید که من این تنی که به این ننگ وابسته است، کنار بگذارم و از زیر این نام شرمآور بیرون بیایم.
هوش مصنوعی: ناگهان از حیاط بیرون میروم و به بالای بام میروم و از آنجا به سمت آسمان پرواز میکنم.
هوش مصنوعی: در این شهر، همه روباه هستند و همه ماده (مؤنث)، اما من متفاوت هستم. من نه تنها روباه هستم، بلکه نیمه ماده و نیمه شیر هم هستم و احساس قدرت و نرمی را با هم دارم.
هوش مصنوعی: من همانند دریای هنر، وسیع و عمیق هستم و از آسمان همانند دریایی جوشان و نیرومند به نظر میآیم و مثل شیری شجاع و پرخاشگر هستم.
هوش مصنوعی: من مانند آهویی هستم که از شهر فراری است و هر روز منتظر فرصتی هستم تا در دشت بچرم و آزادانه زندگی کنم.
هوش مصنوعی: از پشت بام میپروم و از در به سمت بام میروم، حالا که در را بستهاند، با گامهای سبک و آزاد حرکت نکن.
هوش مصنوعی: دوستان وطن برایم نامه میفرستند که هرچه زودتر برگردم، وگرنه اگر نروم، نابینا و ناشنوا میشوم.
هوش مصنوعی: من هم صاحب خودم هستم و هم زیر دست خودم. اگر بخواهم، خودم را میفروشم تا دوباره خودم را بخرم.
هوش مصنوعی: از من هم خوبی به وجود میآید و هم بدی، زیرا در این دنیا هم میتوانم خوب به دنیا بیاورم و هم بد.
هوش مصنوعی: ای خدا، لطفاً مسیر درست و نادرست را برای من روشن کن، زیرا من نمیدانم چه چیزی برایم سودمند است و چه چیزی ضرر دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.