دوش ترک مست ما با طره آشفته بود
چهر گلگونش بسان سرخ گل، بشکفته بود
نرگس مستانه اش از بیخودی تا نیمه شب
نیمه ای بیدار بود و نیم دیگر خفته بود
پسته خاموش او با باده نوشان خراب
در مقام بیخودی ناگفتنی ها گفته بود
می کشید و رام شد از سرکشی آرام شد
نیمه شب آشفته و وقت سحر آلفته بود
وقت آن عاشق خوش و فرخنده کش تا نیمه شب
حقه یاقوت با الماس مژگان سفته بود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهی شبی است که عاشقی به تماشای معشوقهاش مشغول است. معشوق به زیبایی گل، با چهرهای سرخ و طرهای آشفته توصیف میشود. در این شب، حالتی از مستی و بیخودی بر فضا حاکم است و نرگسهای چشم معشوق میدرخشند. احساسات عاشقانه او در لحظات مختلف روز به اوج میرسد و عشق و زیبایی در هم تنیده است. در نهایت، این لحظات عاشقانه چنان جاذبهای دارند که عاشق در میان آنها غرق میشود.
هوش مصنوعی: شب گذشته، یار ترک ما با موهای پریشان حضور داشت. چهرهاش چون گل سرخ، زیبا و شاداب به نظر میرسید.
هوش مصنوعی: نرگس، که حالتی دیوانهوار دارد، تا نیمه شب در حال بیداری بود و نیمه دیگرش خوابش برده بود.
هوش مصنوعی: پسته خاموشی که در دست او بود، در کنار نوشیدنیها، در حال مستی و بیخود شدن، سخنانی شنیدنی و ناگفتنی را بر زبان آورد.
هوش مصنوعی: در نیمه شب، زمانی که همه چیز آشفته بود و قبل از طلوع صبح، آرامشی ایجاد شد و سرکشی به پایان رسید.
هوش مصنوعی: زمان آن است که این عاشق خوشحال و سعادتمند به سراغ لحظات شیرین برود، چرا که تا نیمه شب زیبایی چشمانش به مانند درخشندگی یاقوت و الماس است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.