|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
فکر و اندیشه بیهوده چرا
حسرت بوده و نابوده چرا
گفتن و کردن بی جا و خلاف
که خداوند نفرموده چرا
از غم و حسرت دنیای دنی
رخ بخون جگر آموده چرا
داشتن دل بهوای زر و سیم
روز و شب سوده و فرسوده چرا
طعنه و تسخر پکان جهان
با چنین دامن آلوده چرا
خفتن اندر بگذرگاه فنا
با چنین خاطر آسوده چرا
خواجه کز بیخردی مثل خر است
این همه بار برافزوده چرا
رخ ز پوزش بدر بی خردان
کردن از بیخردی سوده چرا
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به نقد اندیشه‌های بیهوده و حسرت‌های دنیوی می‌پردازد. او سوال می‌کند چرا انسان باید به فکر و اندیشه‌های ناروا بپردازد و از غم‌های دنیایی رنج بکشد، در حالی که خداوند چنین نگفته است. همچنین او به انتقاد از تعلق مردم به ثروت و دنیای فانی اشاره می‌کند و به بی‌ارزش بودن تهمت‌ها و توهین‌ها در جامعه می‌پردازد. در نهایت، شاعر به بیخردی انسان‌ها اشاره می‌کند که مانند الاغ بار سنگین بی‌خود بر دوش می‌کشند و از خواب در گذرگاه فنا آسوده‌اند.
هوش مصنوعی: چرا باید به افکار بیهوده بپردازیم، وقتی که تنها حسرت و نابودی به دنبال دارد؟
هوش مصنوعی: بیهوده صحبت کردن و عمل کردن بر خلاف آنچه که خداوند فرموده، چرا باید چنین کرد؟
هوش مصنوعی: به خاطر غم و حسرتی که از دنیای پستی دارم، چرا باید قلبم به خون بنشیند؟
هوش مصنوعی: دل به طمع طلا و نقره در روز و شب چقدر بیهوده و خسته‌کننده است! چرا باید همچنان این‌طور زندگی کرد؟
هوش مصنوعی: چرا باید به کسانی که دامنشان آلوده است، طعنه بزنیم و به تمسخر بگیریم، وقتی که در همه جای دنیا چنین افرادی وجود دارند؟
هوش مصنوعی: چرا در گذرگاه نابودی بخوابیم وقتی که دلِ ما اینقدر آرام است؟
هوش مصنوعی: آقایی که به خاطر نادانی‌اش مانند الاغ بار سنگین بر دوش دارد، چرا این همه بار را به دوش می‌کشد؟
هوش مصنوعی: چهره خود را از پوزش و عذرخواهی بر کنار می‌دارند، زیرا نادانان از نادانی خود سودی نمی‌برند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.