شد دهان شکرگو هر زخم نخجیر ترا
صید پیکانخورده داند لذت تیر ترا
جز حدیث بیستون در بزم شیرین نگذرد
آفرین ای ناله فرهاد تاثیر ترا
جور کن چندان که بتوانی که روز بازخواست
بر زبان شکوه شکر آید عنانگیر ترا
از چه خاکی ای دل ویران که از روز ازل
هیچکس از پیش خود نگرفت تعمیر ترا
بر در دیوانگی زد بر سر کوی تو دل
تا به گردن افکند زلف چو زنجیر ترا
صید دل نزدیک و تیر غمزه دائم در کمان
ای شکارانداز باعث چیست تاخیر ترا؟
گر خطایی رفت قدسی حرف نومیدی مزن
کی کریمان بر تو میگیرند تقصیر ترا
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق عاشقانه و اندوه ناشی از عشق ناتمام میپردازد. شاعر از درد و زخمهای عشق سخن میگوید و اشاره به لذتهای تلخ عشق دارد. او به ناله فرهاد اشاره میکند که نشاندهنده جدایی و غمهای عشق است. شاعر بر این باور است که در روز قیامت یا روز حساب، همه باید به شکایتهای خود بپردازند و در این بین، او از دل خویش میپرسد که چرا هیچ کس مراقب حالش نیست. در پایان، شاعر از کسی که قصد تیراندازی به دل او را دارد میپرسد که چرا این کار را تاخیر میاندازد و به دیگران هشدار میدهد که نباید ناامید شوند، زیرا خطاها قابل بخشش هستند.
هوش مصنوعی: هر زخمی که به جان میزنند، تو را به یاد تلخیها میاندازد، اما با این حال، شکرگویی از این تجربیات را فراموش نکردهای. تو به مثابهی شکارچی زخمی که تیر خورده، لذتها و دردهایت را درک میکنی.
هوش مصنوعی: جز داستان بیستون، در این محفل دلنشین، هیچ چیزی بهتر از نالههای فرهاد نیست. ای نالهی تو، تأثیر عمیقی دارد.
هوش مصنوعی: هرچقدر که میتوانی ظلم و بیعدالتی کن، اما این را بدان که در روز قضاوت، فقط میتوانی به زبان شکایت و سپاس بگویی تا خداوند تو را پس خواهد گرفت.
هوش مصنوعی: ای دل ویران، از کدام سرزمین نشأت گرفتهای که از آغاز آفرینش، هیچکس به فکر ترمیم و نوسازی تو نبوده است؟
هوش مصنوعی: دل دیوانهام به در خانهات آمده و از شوق تو، زلفت را همچون زنجیری بر گردن خود افکنده است.
هوش مصنوعی: دلش را به راحتی میتواند شکار کند، اما همیشه تیر ناز و نازک چشمش آماده است. ای شکارچی، چرا در به دام انداختن او تاخیر میکنی؟
هوش مصنوعی: اگر اشتباهی از تو سر زد، ناامیدی به زبان نیاور. زیرا کرامتمداران، خطاهای تو را میبخشند و عذر تو را خواهند پذیرفت.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
رُتبهٔ بالِ پری باشد پَرِ تیرِ ترا
شوخی چشمِ غزالان است زِهگیر ترا
میشود سرسبز از عمرِ ابد، آن را که کِشت
دادهاند از چشمهٔ خضر آبِ شمشیر ترا
چرخ نتواند نگاهِ کج به مجنونِ تو کرد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.